Amnestia dla ludzi Pinocheta?

Ci sami, którzy są odpowiedzialni za najbardziej brutalne systemy ucisku, jakie pamięta ludzkość, którzy głosili narodom złowieszczą ideologię marksistowskiego socjalizmu, dziś roszczą sobie prawo do bycia moimi sędziami. /Augusto Pinochet/

Jak podaje Fronda.pl – kościół katolicki w Chile proponuje, by z okazji 200. rocznicy niepodległości państwa ogłosić amnestię dla osób skazanych za zbrodnie z okresu rządów gen. Augusto Pinocheta.

W więzieniach znajduje się obecnie ok. 150 współpracowników byłego dyktatora. Pomysł popierają prawicowe ugrupowania, natomiast – co dziwne nie jest – przeciwni są lewicowi opozycjoniści i działacze na rzecz praw człowieka.

W trakcie i po przewrocie gen. Augusto Pinocheta w 1973 roku życie straciło z przyczyn politycznych 3065 osób, z których część to lewicowi bojownicy. 1200 osób zaginęło bez wieści.

Wikipedia o Pinochecie:

Augusto Pinochet

11 września 1973 wojsko dowodzone przez Pinocheta rozpoczęło zamach stanu m.in. powołując się na nie mającą mocy prawnej uchwałę parlamentu z dnia 22 sierpnia w której opozycja wzywała armię do interwencji przeciwko rządowi. Siły zbrojne internowały bojówki komunistyczne, zlikwidowały magazyny z bronią oraz pozajmowały większość rozgłośni radiowych i telewizyjnych. Prezydenta Salvadora Allende Pinochet wezwał do opuszczenia kraju, jednak ten zamknął się w pałacu prezydenckim, gdzie popełnił samobójstwo. Junta wojskowa zawiesiła działanie konstytucji i parlamentu. Liczba ofiar podczas zamachu stanu oscyluje w granicach 2000 osób po obu stronach.

W konsekwencji stabilizacji 27 lipca 1974 junta wojskowa wybrała Pinocheta na prezydenta Chile. 4 stycznia 1978, odbył się pierwszy plebiscyt, w którym 78% wyborców miało opowiedzieć się za kontynuacją władzy i podjętych reform przez gen. Pinocheta. W drugim plebiscycie, 11 września 1980, 67% głosujących miało poprzeć nową konstytucję, na mocy której Pinochet miał rządzić do 1988. W 1989 r Pinochet dobrowolnie zrzekł się władzy, ogłaszając zwykłe wybory prezydenckie, w których on sam już nie kandydował. Zwycięzcą wyborów z 1989 r. został Patricio Aylwin, lider partii centro-chrześcijańskiej. Pinochet przekazał władzę nowemu prezydentowi, zachowując dla siebie stanowisko głównodowodzącego armii do 1998 oraz dożywotnie, nie podlegające wyborom, miejsce w Senacie, które miało gwarantować mu immunitet polityczny do końca życia.

W 1998 Pinochet, który wciąż posiadał znaczne wpływy polityczne w Chile, wybrał się w podróż do Wielkiej Brytanii w celach leczniczych. W trakcie tego pobytu został aresztowany na skutek listu gończego wystawionego przez hiszpańskiego sędziego-socjalistę Baltazarra Garzona. W trakcie rozpatrywania hiszpańskiego wniosku o ekstradycję Pinochet był przetrzymywany w areszcie domowym przez 16 miesięcy; ostatecznie odrzucono hiszpański wniosek biorąc pod uwagę kwestię stanu zdrowia Pinocheta i deklarację Sądu Najwyższego Chile, gwarantującego przeprowadzenie uczciwego procesu w Chile.

Po powrocie do Chile Pinochet utracił większość swoich wpływów politycznych. W 2002 Sąd Najwyższy Chile, stosując własną interpretację argumentacji obrońców Pinocheta, dowodzących, że jest on chory na otępienie o podłożu naczyniowym, odebrał mu mandat senatora, jako niezdolnego do jego wykonywania, ale też jednocześnie odstąpił od wytoczenia mu procesu, wbrew obietnicom danym sądowi brytyjskiemu.

W maju 2004, w dużym stopniu pod wpływem wewnętrznych i międzynarodowych nacisków, Sąd Najwyższy Chile przeprowadził rewizję nadzwyczajną swojej decyzji z 2002 i dopuścił do rozpoczęcia serii procesów przeciw Pinochetowi. W grudniu 2004 kilka z tych spraw formalnie zostało rozpoczętych i były one na wokandzie w chwili jego śmierci w grudniu 2006. W sierpniu 2005 aresztowano żonę Pinocheta Lucię Hiriart oraz młodszego syna Marka Antoniusza pod zarzutem wspólnictwa w oszustwie polegającym na ukrywaniu przed chilijskim fiskusem dochodów generała.

Według zwolenników dyktatora przeprowadzony przez Pinocheta zamach zapobiegł przekształceniu Chile w państwo komunistyczne oraz w perspektywie historycznej jego rządy okazały się sukcesem umożliwiającym wprowadzenie w tym kraju sprawnej gospodarki rynkowej, która w latach 90., już po jego odejściu od władzy umożliwiła wejście na drogę stabilnego wzrostu gospodarczego, unikalnego w skali całej Ameryki Południowej.

Na podstawie: Fronda.pl, Wikipedia

Program Pojedynek – „Augusto Pinochet. Barwy, legendy” – przedstawiciel młodej lewicy Sławomir Sierakowski i znany publicysta konserwatywny Rafał Ziemkiewicz. W „Pojedynku” walczą na argumenty.