„Ich bereue nichts” – niemieccy nacjonaliści w hołdzie Rudolfowi Hessowi

18 sierpnia 2018 roku na ulicach Berlina pojawiło się ponad 800 niemieckich nacjonalistów, aby pod hasłem „Mord nie przedawnia się nigdy! Odtajnijcie akta – sprawiedliwość, nie zemsta!” upamiętnić 31 rocznicę śmierci Rudolfa Hessa, będącego dla nich symbolem wierności idei.  Wszystko przebiegało w absolutnym spokoju i zdyscyplinowaniu – organizatorzy apelowali o odpowiedni strój (białą koszulę/T-shirt), czemu podporządkowała się większość uczestników. Przeciwko marszowi protestowali jak zwykle Żydzi, lewacy, zawodowi demokraci, kolorowi imigranci i szabesgoje.

Rudolf Hess, partyjny zastępca Adolfa Hitlera w NSDAP, udał się z „misją pokoju” w 1941 roku samolotem do Wielkiej Brytanii, gdzie był internowany do końca wojny. Międzynarodowy Trybunał w Norymberdze skazał go na dożywotnie więzienie. Karę odbywał w więzieniu Spandau. 17 sierpnia 1987 roku znaleziono 93-letniego więźnia powieszonego w celi na kablu elektrycznym. Oficjalna wersja to „samobójstwo”.

Protokół sporządzony po śmierci więźnia nr 7 opisuje, że Hess powiesił się na przedłużaczu elektrycznym w altance ogrodu więziennego. Klamka, na której miał się powiesić, znajdowała się na wysokości jego klatki piersiowej. Z kolei kabel elektryczny, który posłużył do powieszenia, miał ponad 2,75 m długości. Hessowi, jako jedynemu członkowi rządu III Rzeszy, który został skazany na karę dożywocia, nie skrócono kary. Jeszcze inną hipotezę przedstawił były chirurg wojskowy armii brytyjskiej Hugh Thomas, który badał w Spandau więźnia nr 7 we wrześniu 1973 r. Thomas twierdził, że w Spandau wcale nie odbywał kary Rudolf Hess, tylko jego chory psychicznie sobowtór….

 Jakie sekrety zabrał Rudolf Hess do grobu?