Dziwię się wciąż i dziwić się nie przestanę, że doszło do tak bliskiego związku między narodowcami a wolnościowcami. W czasie kampanii wyborczej Ruch Narodowy chował się wstydliwie za parawanem Konfederacji, nie podkreślając swej tożsamości. Etos nacjonalizmu jest etosem kolektywizmu, etos liberalizmu zaś jest zdecydowanie antykolektywistyczny. Wielu ludziom te odmienne ideologie pomieszały się w głowie. W związku z tym przypominamy, na czym polega narodowe myślenie.
Podstawą nacjonalizmu jest uznanie narodu za fundament życia społecznego. Wspólnota narodowa ma jednoczyć i określać wspólny cel. Nacjonalistami są ci, którzy za naczelny cel uznają dobro narodu. Nie są nimi wyznawcy haseł międzynarodowych, a więc komuniści i liberałowie. Dobro narodu jest nadrzędne w stosunku do interesów grupowych czy klasowych. Za dobro ojczyzny uznajemy jej niepodległość i suwerenność w różnych wymiarach. Ojczyzna jest wspólnym obowiązkiem. Interesy własnej ojczyzny mają prymat.
Naród to przede wszystkim świadomość wspólnoty kulturowej, historycznej i obyczajowej, która nie ograniczając naszej osobowości, wiąże nas węzłami solidarności z innymi ludźmi. Narodowcy przyjmują ideę narodu jako organicznej wspólnoty bezinteresownych, ofiarnie służących publicznemu dobru osób. Konfliktom klasowym przeciwstawia się solidaryzm narodowy. Idea solidaryzmu czyni z narodu zwartą ponadklasową całość wszechpolską.
Kwestie ekonomiczne powinny być oparte o sprawiedliwość, pomocniczość i solidarność. Nie prawica, nie lewica jest ważna, ale organiczna wizja narodu i społeczeństwa. Ani socjalizm, ani kapitalizm, tylko program narodowy. Dystrybucjonizm krytykuje zarówno kapitalizm, jak i socjalizm. Model gospodarczy narodu jest oparty na powszechnej wartości prywatnej. Własność prywatna nie powinna stanowić absolutnego dogmatu, ponieważ interes wspólnoty stoi wyżej aniżeli interes jednostki.
Nacjonalizm domagając się praw dla własnego narodu szanuje inne narody. Narodowcy podkreślają równorzędność wszystkich narodów historycznych i nie nawołują do żadnej agresji. Toteż nie dadzą się wysłać żadnym jastrzębiom na konfrontację zbrojną jako mięso armatnie, by byli zmieceni z powierzchni ziemi w czystce etnicznej. Tylko wojna obronna jest sprawiedliwa. Niszczenie jednych narodów przez inne jest niedopuszczalne.
Przed wojną stronnictwo narodowe było największą partią polityczną w Polsce. Głównym wyrazicielem nacjonalizmu polskiego była endecja i wyodrębniony z niej nurt narodowo – radykalny. W czasie okupacji i w okresie stalinowskim nastąpiło zniszczenie ruchu narodowego. Represje doprowadziły do zerwania ciągłości organizacyjnej ruchu i jego rozbicia, uniemożliwiając naturalną wymianę pokoleń i reprodukcję kadr. Ideologia narodowa nie została nigdy jednak całkowicie wykorzeniona.
W III RP różne ugrupowania endeckie wchodzą bez zaplecza finansowego. Występuje wciąż głęboka dezintegracja ruchu, a próby scalenia w jedną formację napotykają opór wynikający z personalnych ambicji i wzajemnych animozji. Należy stworzyć środowisko narodowe i formować kadry przez współpracę różnych partii i wspólny udział w wyborach, aby doprowadzić do utworzenia siły politycznej konsekwentnie egzekwującej realizację interesów narodowych. Celem jest stworzenie silnego bloku narodowego, powołanie jednej partii narodowej dla uzyskania realnych wpływów politycznych na poziomie krajowym. Trzeba zjednoczyć ruch narodowy, bo jego słabość sprawia, że nie liczy się na polskiej scenie politycznej.
Polityka narodowa odrzuca romantyczne koncepcje polityczne oparte na emocjach, a sama jest wynikiem chłodnej analizy politycznego układu sił. Realizm polityczny narodowców to sztuka osiągania tego, co jest możliwe. Naród nie jest świadomy, że jesteśmy wciąż w obcej niewoli. Póki co obserwujemy wymieranie narodu, rozwody, pijaństwo. Panuje jednak wiara w szanse naprawy tego stanu rzeczy, w zdolności regeneracyjne narodu. Należy przy tym uwzględnić tradycyjną endecką koncepcję narodu jako wspólnoty pokoleń.
Nadzieją narodu jest młode pokolenie. Niechaj pracuje, by zająć jak najwyższe stanowiska w przemyśle i handlu, nauce, sztukach pięknych, w środkach masowego przekazu, w służbie państwowej i polityce. Wybijając się na szczyty najlepiej będzie służyć Polsce. Niech wspina się po drabinie społecznej, aby roztaczać swoje wpływy na wszystkie dziedziny życia.
Stanisław Tujaka
Błąd, grupa nie istnieje! Sprawdź składnię! (ID: 9)
To samo można byłoby napisać o partii Brauna.