Rocznica utworzenia Armii Krajowej – chwała żołnierzom Wolnej Polski!

14 lutego obchodzimy nie Walentynki – święto dla zamerykanizowanego plebsu, ale rocznicę utworzenia Armii Krajowej, której żołnierze zwalczali niemieckich okupantów, bandytów z UPA, a po 1945 roku komunistycznych zdrajców i sowieckich najeźdźców. 14 lutego 1942 roku rozkazem Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych gen. Władysława Sikorskiego, Związek Walki Zbrojnej został przemianowany na Armię Krajową. W okresie maksymalnej gotowości bojowej w lecie 1944 roku ta największa podziemna armia w okupowanej Europie liczyła blisko 400 tysięcy żołnierzy. Komendantami Głównymi AK byli kolejno generałowie: Stefan Rowecki „Grot” – do 30 maja 1943 r., Tadeusz Komorowski „Bór” – do 2 października 1944 r. i Leopold Okulicki „Niedźwiadek” – do 19 stycznia 1945 roku, czyli oficjalnego rozwiązania organizacji. W szeregach Armii Krajowej walczyły także tysiące polskich narodowców z organizacji konspiracyjnych (Narodowej Organizacji Wojskowej, Konfederacji Narodu, Narodowych Sił Zbrojnych), które częściowo lub całkowicie w ramach akcji scaleniowej podporządkowały się Komendzie Głównej. Po tzw. wyzwoleniu przez Sowietów żołnierze AK przez wiele lat byli represjonowani jako „faszyści”.

Rota przysięgi: „W obliczu Boga Wszechmogącego i Najświętszej Maryi Panny, Królowej Korony Polskiej kładę swe ręce na ten Święty Krzyż, znak Męki i Zbawienia, i przysięgam być wiernym Ojczyźnie mej, Rzeczypospolitej Polskiej, stać nieugięcie na straży Jej honoru i o wyzwolenie Jej z niewoli walczyć ze wszystkich sił – aż do ofiary życia mego. Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej i rozkazom Naczelnego Wodza oraz wyznaczonemu przezeń Dowódcy Armii Krajowej będę bezwzględnie posłuszny, a tajemnicy niezłomnie dochowam, cokolwiek by mnie spotkać miało. Tak mi dopomóż Bóg”.

Na podstawie: Nacjonalista.pl/Encyklopedia PWN