Święty Ojciec Pio

Nakładem krakowskiego wydawnictwa AA ukazały się wspomnienia o ojcu Pio „Święty Ojciec Pio. Nieznane historie cudów, uzdrowień i nawróceń” (co warto zaznaczyć wydane z dużą czcionką zdecydowanie ułatwiającą lekturę, i z fotografiami świętego). Tekst książki składa się z notatek prowadzonych zazwyczaj na bieżąco przez współpracownika świętego (autor znał ojca Pio od 1928 roku) i wzbogaconych dodatkowymi informacjami po śmierci zakonnika.

Giovanni Siena był pisarzem i publicystą. Podobnie jak święty deklarował swój antykomunizm. Jako młody człowiek, zmęczony laicyzacją, powrócił do wiary.

Wśród wielu świadectw nieustannych cudów dokonywanych za wstawiennictwem świętego jednym z najbardziej spektakularnych była lewitacja ojca Pio nad San Giovanni Rotondo w czasie nalotu aliantów chcących zbombardować miasteczko (unosząca się postać zakonnika na trasie przelotu alianckich bombowców skutecznie zniechęciła pilotów do wykonania zadania). Normą były nieustanne uzdrowienia cierpiących, nawrócenia zagubionych. Przejawem świętości zakonnika była mikroskopijna ilość jedzenia jaką się żywił, jasnowidzenie.

Życie ojca Pio było pasmem nieustannych cierpień psychicznych i fizycznych zadawanych zakonnikowi przez demony, i wynikających z jego współuczestnictwa w cierpieniu Jezusa. Święty udzielił spowiedzi tysiącom penitentów i przyciągnął swoją postawą miliony pielgrzymów. Wierni za przykładem zakonnika tworzyli grupy modlitewne.

Ojciec Pio niósł pomoc, nie tylko duchową ale i materialną, potrzebującym. Było inicjatorem budowy przytułku a potem szpitala. Zgromadził wokół siebie setki wolontariuszy i tysiące ofiarodawców. „Ojciec Pio nie przestał być Włochem i interesował się sprawami swojego kraju”. Sprzeciwiał się lewicowym reformom, odrzucał marksizm i deklarował swój antykomunizm (wielokrotnie krytykując komunistów w swych wypowiedziach). Z potępieniem świętego spotkała się też zbyt lewicowa jak dla zakonnika chadecja. W rozmowie z chadeckim przewodniczącym izby deputowanych Giovanni Leone odmówił pobłogosławienia parlamentarzystów i stwierdził że „tej izbie należy się tylko bomba atomowa”.

Bardzo bolesne dla zakonnika były nie tylko cierpienia ale kampania nienawiści i podejrzeń z jaką się spotkał, wroga polityka hierarchów. Dzieło zakonnika wspierał papież Pius XII. Autor wspomnień o zakonników wielokrotnie podkreślał jego religijność i oddanie Matce Boskiej.

Stosunek świętego do kościoła posoborowego oddawał najlepiej opis reakcji ojca Piona na wybór Jana XXIII na papieża, święty był przerażony nowym papieżem podczas gdy wszyscy wierni wykazywali entuzjazm.

Jan Bodakowski