Knut Hamsun – Misteria

Knut Hamsun uznawany jest – obok S. Undset i H. Ibsena – za najwybitniejszego norweskiego pisarza. „Misteria” to jedna z jego wcześniejszych powieści. Jak pisze w przedmowie Czesław Kędzierski: „Jest to powieść najbardziej wybuchowa, niepokojąco paradoksalna. (…) Bohater jej, Jan Nagel, rozsadza sobą po prostu całą powieść. Fantasta – neurastenik. Zabłąkany na tym łez padole ziemskim. Krańcowy indywidualista, nieobliczalny w czynach, którego trawi niczym nieugaszony płomień tęsknoty za czymś nieznanym, niepojętym, a tylko przeczuwanym. W paradoksalności swojej miota się z jednej ostateczności w drugą. Z hulaszczej wesołości wpada nagle w stan ciężkiej melancholii lub panicznego lęku, pełnego halucynacji. Bicz na kołtuństwo małomiasteczkowe… I jeszcze: bywa krzykiem nienawiści przeciwko wszelkiej moralności kołtuńskiej, maskującej fałsz, obłudę, hipokryzję, bezmyślność, bezduszność. Całość jest potężnym krzykiem protestu przeciwko pętom dogmatyki współczesnego ustroju społecznego, przeciwko małości i bezsensowi życia współczesnego”.

W 162-163 numerze pisma „Szczerbiec” polecamy fragment jednego z dzieł autorstwa Knuta Hamsuna i jego krótką recenzję. Szczegóły wydawnictwa TUTAJ.