Nacjonalistyczna Europa: Quentin? Présent! Quentin? Obecny!

Takiej mobilizacji europejskich nacjonalistów nie było od momentu zamordowania 2 młodych działaczy Złotego Świtu. Tysiące osób na ulicach wielu miast, w samym Lyonie ponad 10 000, aby oddać hołd francuskiemu nacjonaliście, Quentinowi Deranque, który zmarł w następstwie pobicia przez grupę „antyfaszystowskich” śmieci.

Nacjonalista zamordowany przez śmieci z antify

„Antyfaszystowskie” spierdoliny i ich protektorzy w mediach próbują powielać narrację, że Quentin był „agresywny” i to „on ponosi winę za własną śmierć”. Jak zwykle ci zawodowi kłamcy kreują alternatywną rzeczywistość. Lewicowy bandytyzm najpewniej czuje się w kilkuosobowej przewadze. Dlatego należy skończyć z jakimiś „honorowymi” ukłonami w stronę śmieci. Czy widząc gówno na ulicy będziemy bawić się w jakieś filozoficzno-moralne dywagacje? Jeszcze zabawniejszy jest argument, że Quentin, związany ze środowiskami NR, był „zwolennikiem Izraela”, bo ochraniał zgromadzenie kobiet, które protestowały przeciwko wizycie lewicowej europosłanki palestyńskiego pochodzenia. Dla nas nie każdy, kto popiera Palestynę jest naszym sojusznikiem i takie jest nasze stanowisko od zawsze.

Quentin był jednym z nas. Jako nastolatek odwrócił się od Boga. Ponowną drogę do wiary katolickiej odnalazł po przeczytaniu „Summy teologicznej” św. Tomasza z Akwinu. Kiedy dostał się na upragnione studia matematyczne na l’Université Lyon II, był już w pełni ukształtowanym katolikiem, który odnalazł swoją drogę życiową.  Szczególnie był zafascynowany liturgią w rycie trydenckim, często go widywano w Kościele Saint-Georges w Lyonie. Nie tylko sam regularnie uczestniczył w nabożeństwach, ale też potrafił zachęcić do tego swoich kolegów i koleżanki ze studiów: „Był kimś w rodzaju misjonarza, potrafił swoim przykładem zachęcić innych do udziału w nabożeństwie”, wspomina Vincent, bliski przyjaciel Quentina. Brał także kilkakrotnie udział w pielgrzymce do Chartres i zachęcał do tego innych studentów.

„Dla Quentina katolicyzm był integralną częścią jego tożsamości jako Francuza. Dla niego wiara katolicka była nierozerwalnie związana z francuskim patriotyzmem, uważał, że Francja bez miłości do Boga nie ma racji bytu”, podkreśla z kolei Domitille, koleżanka Quentina ze studiów. Nie zabrakło go także pod Pałacem Sprawiedliwości w Lyonie podczas protestu przeciwko legalizacji eutanazji.

Lyon

Belgrad

Rzym

Drezno