Są tacy, którzy w imię „pamięci o Wołyniu” utopiliby każdego dzisiejszego Ukraińca w łyżce wody. Są tacy, którzy tak „pamiętają o Wołyniu”, że aż chwalą towarzysza Stalina (scena z jednej z manifestacji), zieją nienawiścią do Bogu ducha winnych Łemków, oskarżają o Katyń „nazistów” i świadomie przemilczają zbrodnie sowieckich okupantów, których ofiarą padły setki tysięcy Polaków. Wybiórcza pamięć, ale nas to nie dziwi. Nie zmienisz mentalności neosowieciarza, bo to są neosowieciarze, a nie żadni rusofile. Ci sami ludzie w Rosji składają hołdy truchłu Lenina i paradują z ikonami (sic!) z wizerunkiem Stalina. Takimi ludźmi gardzą rosyjscy nacjonaliści i pisał o tym jeden z nich w tekście opublikowanym na naszym portalu TUTAJ.
Wracając jednak na Ukrainę. Nie każdy Rusin/Ukrainiec był banderowcem. Nie możemy zapomnieć o tych Sprawiedliwych, którzy ratowali Polaków przed banderowskimi psychopatami. Ich liczbę szacuje się na około 1300 osób, z czego kilkuset zapłaciło za to życiem. Być może było ich więcej, bo badania objęły tylko 500 spośród 4000 miejscowości, w których mordowano Polaków. Byli i wciąż żyją także Rusini/Ukraińcy, którzy opiekowali się mogiłami naszych rodaków. Pani Ołeksandra Wasiejko to wspaniały przykład osoby, zło pokonała dobrem. „Mój tata wiedział, gdzie Polacy się ukrywali. Woził im jedzenie do lasu, jak braciom. Przewoził ich wozem przez Bug. Zawsze mi mówił, żebym pamiętała o miejscach, gdzie Polacy zostali zabici, o ich mogiłach, bo przyjdą takie czasy, gdy Polacy będą szukać swoich rodaków zabitych w lesie. Mówił: wtedy ty im te miejsca pokażesz, a oni będą mogli zabrać ich do siebie na cmentarz”, powiedziała w jednym z wywiadów. Dbała o groby i wskazywała polskim archeologom miejsca pochówku.
Polscy nacjonaliści doceniali i doceniają tak wspaniałe osoby. Na kanale Narodowego Odrodzenia Polski na Telegramie (https://t.me/nacjonalizmNOP) czytamy:
Ludzie, którzy twierdzą, że „nigdy nie będzie polsko-ukraińskiego pojednania” nie mają nic wspólnego z religią katolicką i naszą ideą. Są zaślepieni nienawiścią.
Rusinka/Ukrainka, Ołeksandra Wasiejko, zwana Babcią Szurą, zasługuje na podziw i uznanie każdego Polaka. Jej ojciec żył przed wojną na Wołyniu w dobrych relacjach z polskimi sąsiadami. Podczas rzezi wołyńskiej pomagał trójce Polaków, którzy ukrywali się w pobliskim lesie. Kiedy odkrył, że zostali zamordowani, pochował ich i wskazał córce oznaczone przez siebie mogiły. Przez kilkadziesiąt lat opiekowała się ona miejscami spoczynku. Pomagała polskim archeologom w odnalezieniu grobów Polaków.
Musimy pamiętać i modlić się za dusze nie tylko pomordowanych Polaków, ale także tych Ukraińców, którzy zapłacili życiem za ratowanie naszych rodaków. Nauczmy się oddzielać bieżącą politykę od szacunku dla ludzi, którzy dali świadectwo dobru. To oni mogą być fundamentem pojednania.
*
To z takimi Rusinami/Ukraińcami będzie budowane pojednanie, a nie z kłamcami i pożytecznymi idiotami globalnego liberalizmu oraz ich suflerami w Polsce. Wszyscy Rusini/Ukraińcy, którzy ratowali Polaków i dbali o groby naszych rodaków powinni być w należyty sposób uhonorowani i w miarę możliwości wspierani przez polskie państwo materialnie.
Na podstawie: nacjonalista.pl/Telegram
Zdjęcie: zrzut ekranu, youtube.com/@studio.wschod
Błąd, grupa nie istnieje! Sprawdź składnię! (ID: 9)
I oto chodzi,wśród Ukraińców też byli są i będą dobrzy wartościowi ludzie. Dziękuję dla Narodowego Odrodzenia Polski za wartościowy materiał.
To jest prawdziwie katolickie podejście. Brawo!
„Ludzie, którzy twierdzą, że „nigdy nie będzie polsko-ukraińskiego pojednania” nie mają nic wspólnego z religią katolicką i naszą ideą. Są zaślepieni nienawiścią.”
Może nie tyle zaślepieni nienawiścią, co zmęczeni obecnym stanem rzeczy i zamordystycznym traktowaniem Polski i Polaków przez persony typu Drobowycz czy Żeleński. A tych, co mogli nam pomóc, żeśmy odrzucali – przykładem był Janukowicz, Polak z pochodzenia.