Peru: Zwycięstwo wyborcze nacjonalistów

Wybory na urząd prezydenta Peru oraz wybory do Kongresu Republiki Peru zorganizowane 10 kwietnia 2011 wygrali w większości nacjonaliści.

Głównymi tematami kampanii wyborczej była kwestia redukcji sięgającego 35% wskaźnika ubóstwa w społeczeństwie oraz utrzymanie stabilnego wzrostu gospodarczego z poprzednich lat. Główni kandydaci do urzędu szefa państwa przedstawili swoje programy wyborcze. Kandydatami którzy zdobyli większość głosów byli:

Ollanta Humala, reprezentujący koalicję Gana Perú oraz Peruwiańską Partię Nacjonalistyczną, były wojskowy i kandydat z wyborów w 2006. Poglądy reprezentowane przez Ollanta Humalę to lewica narodowa, peruwiański nacjonalizm a gospodarczo socjalizm. Humala jest bliskim przyjacielem Hugo Cháveza. W czasie kampanii wyborczej odwoływał się do najuboższego elektoratu. Opowiadał się za wzmocnieniem roli państwa w gospodarce, w tym w takich sektorach jak przemysł wydobywczy, a także głosił konieczność zwiększenia podatku od dochodów dla zagranicznych firm działających w tym sektorze. Uzyskane w ten sposób dochody chciał redystrybuować pośród najuboższych. Zobowiązał się do zwiększenia wydatków na cele społeczne, w tym edukację i służbę zdrowia.

Keiko Fujimori, reprezentująca partię Siła 2011, córka byłego prezydenta Alberto Fujimoriego, Pierwsza dama w latach 1994-2000 i deputowana do parlamentu. Kandydatka opowiada się za konserwatywnym-liberalizmem i wolnym rynkiem. Fujimori w czasie kampanii odwoływała się do polityki swego ojca. Podkreślała jego zasługi w walce z partyzantami ze Świetlistego Szlaku, a także sukcesy w polityce gospodarczej, jak niedopuszczenie do hiperinflacji i kryzysu gospodarczego. Opowiadała się za polityką wolnego rynku, uproszczeniem przepisów podatkowych i zmniejszeniem kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, a także za zdecydowaną walką z przestępczością, w tym podwyższeniem kar dla przestępców i budowę nowych więzień. W kwestiach społecznych deklarowała wolę poszerzenia ubezpieczenia zdrowotnego, poprawę warunków mieszkaniowych i sanitarnych oraz zwiększenie inwestycji w najbiedniejszych regionach kraju. Według jej przeciwników politycznych i części komentatorów, jednym z jej powodów startu miało być ułaskawienie ojca skazanego na 25 lat pozbawienia wolności za korupcję i łamanie praw człowieka.

W pierwszej turze wyborów prezydenckich najwięcej głosów uzyskał Ollanta Humala (4 643 064 – 31,7%) oraz Keiko Fujimori (3 449 595 – 23,6%). W drugiej turze głosowania 5 czerwca 2011 Humalla wygrał z Fujimoru, zdobywając 7 652 394 – 51,55% głosów. W wyborach parlamentarnych najwięcej mandatów uzyskały koalicje popierające Humallę oraz Fujimori. Zdobyły one odpowiednio 47 i 37 mandatów w 130-osobowym Kongresie Republiki Peru.