W przypadku JW najpierw była integracja z RPA, potem dopiero aktywizm polityczny. Zanim apartheid zaczął być demontowany to JW bodajże ponad 10 lat tam mieszkał.
„W kontekście JW znacznie ważniejsze niż spory o terminologię jest organizowanie spotkań z jego udziałem, by miał z czego żyć.”
Ale to nie są moje dygresje do artykułu tylko odpowiadam na komentarz EWR.

@.
Wyrażasz otwarte drzwi. Za każdą decyzją stoi określona idea, określony zestaw wartości, przekute następnie w ideologię jako możliwość praktycznej realizacji idei i wartości w konkretnych uwarunkowaniach. Te postawy JW i innych jednostek w kontakcie z wspólnotą o innej tożsamości, o których piszesz, to po prostu pewne przejawy strategii na pograniczu inkulturacji i akulturacji. W kontekście JW znacznie ważniejsze niż spory o terminologię jest organizowanie spotkań z jego udziałem, by miał z czego żyć.

Nabila Malaziego nie uznaję za dobry przykład, bo nie uważam za moralne, przynajmniej według kryteriów katolickiej teologii moralnej popieranie takich reżimów jak Assad. Ale mniejsza o to, to taka moja dygresja. Generalnie nie da się stworzyć jednej koncepcji narodu, bo to jest rzeczywistość, która sama się w jakiś sposób reguluje. To trochę działa jak inteligencja roju. Mówienie, że obywatelska definicja jest niewłaściwa to bzdura. Bo obywatelska definicja skupia się na państwie. Oczywiście, że państwo jest ważne dla narodu. Państwo to ciało narodu, przynajmniej administracyjne. Bez państwa nie ma nowoczesnego wojska potrzebnego do obrony terytorium i przestrzeni życiowej narodu, nie ma prawa potrzebnego do regulowania swojego życia, a co za tym idzie nie ma choćby minimum autonomii gospodarczej. No i bez czynnika państwowo-obywatelskiego wszelka kontrola nad imigracją współcześnie jest czystą fikcją. Nie ma bramek na lotniskach, posterunków granicznych. To są najbardziej podstawowe funkcje biologiczne każdego życia na Ziemi. Naród bez państwa to jak człowiek na wózku inwalidzkim. Dobrze ten tragiczny stan pokazuje przykład Kurdów chociażby. Krew oczywiście, że jest ważna, bo jak miałaby być wymiana pokoleniowa bez ciągłości krwi? Ale zawsze będzie jakiś punkt styczności z innymi narodami. Kultura oczywiście, że jest też ważna, bo jak społeczeństwo ma być zespolone bez swojego kodu kulturowego? Nawet język przekazuje pewien sposób myślenia zrozumiały dla jego użytkowników. Gdyby dzisiaj każdy mówił swoim językiem to powodzenia życzę w przetrwaniu jednego społeczeństwa. Wszystko to ma jakąś rolę.

Dodając jeszcze gdyby mi ktoś zarzucił, że moje zdanie nie jest „nacjonalistyczne”. Nacjonalizm to tylko etykieta. Liczy się tylko to, czy się jest po stronie interesu swoich społeczności narodowych, religijnych, regionalnych, czy nawet też rasowych ale jeśli mądrze potrafi ten interes rozumieć. Czy to będzie nacjonalizm, czy coś innego to kwestia czysto techniczna. Polityka ogólnie nie jest dla wszystkich, jest dla ludzi mądrze do niej podchodzących. A nie zaczadzonych utartymi hasłami, często wyjętymi z właściwego kontekstu. Tak samo jest zresztą też z religią.

„Nie ma to nic wspólnego z popieraniem kolorowej migracji czy „ojczyzną” plemienia handlowego”
Otóż to. Czym innym jest nieutożsamianie się z definicją narodowości sprowadzoną do samych kryteriów markerów genetycznych, a czym innym jest popieranie negryzacji, azjatyzacji i semityzacji Europy. To, że ktoś nie przyjmuje takich prostackich kryteriów „rasowości” nie znaczy, że popiera to drugie.

Dobra, inaczej. JW identyfikuje się z RPA, tą afrykanerską oczywiście nie „ze względu na idee”, tylko dlatego, że on uważa ten kraj za swój, identyfikuje się z nim. Tak jak my identyfikujemy się z Polską. Żył tam latami, wchodził w znajomości z Afrykanerami, żył z nimi. I Afrykanerzy też go uznają za swojego. On się po prostu identyfikuje z afrykanerskością jako swoją tożsamością i z RPA jako swoim krajem. To zupełnie inna kategoria niż utożsamianie się tylko z wartościami danego narodu. Jakbym się utożsamiał z wartościami chińskimi, z konfucjanizmem to w oczach Chińczyków nie czyniłoby mnie swojego, a Chiny nie stałyby się przez to swoim krajem. A Afrykanerzy uznają JW za swojego człowieka.

Jest wiele przykładów osób które kochały Polskę i były jej patriotami będąc świadomi swego dodatkowo obcego pochodzenia.

Mamy dwie mniejszości narodowe o niepolskim pochodzeniu będące częścią Narodu Polskiego czy polskich Ormian i Tatarów.

Są też przykłady bardzo dobrze zintegrowanych imigrantów/uchodźców z innych krajów którzy z takich bądź innych przyczyn w „drugiej ojczyźnie” jaką stała się dla nich Polska przyjęli polskie poglądy nacjonalistyczne – wspaniałym przykładem był Syryjczyk, arabski nacjonalista Nabil Al Malazi.

Takie osoby są zawsze bardzo cenne służąc jako pomosty między Polską a innymi krajami.
Mówimy oczywiście o szczegółowych grupach bądź wybitnych jednostkach a nie masowej migracji.

Odpowiedzią na „obywatelską” koncepcję narodu (na zasadzie mieszkasz pracujesz to dostajesz obywatelstwo i „jesteś Polakiem”) nie musi być koncepcja rasowo-etniczna ograniczająca wszelką możliwość zintegrowania się konkretnego człowieka. To też byłby absurd.

Mi najbliższy jest nacjonalizm kulturowy uwzględniający (ale nie absolutyzujący) kwestii rasowych.

Nie ma znaczenia kto to powiedział. To jest po prostu prawda. I nie ma tu żadnej sprzeczności z głębiej pojętym nacjonalizmem.

Tak człowiek o wielkim sercu może mieć dwie ojczyzny. Kraj urodzenia i kraj drugi który wybrał bądź z którym złączył go los.

A człowiek o małym sercu może nie mieć żadnej.
Większość zlewaczałych liberalnych „metrykalnych Polaków” nie ma żadnej ojczyzny bo nie utożsamiają się w Polską i jej tradycją. I nie są gotowi do żadnych poświęceń dla niej.

A są wybitne jednostki, które potrafią się poświęcić także dla dobra drugiego kraju.
To nie jest opcja zero-jedynkowa jak napisano wyżej. Ważne by interes tego kraju nie stał w sprzeczności z interesem Polski.

Nie ma to nic wspólnego z popieraniem kolorowej migracji czy „ojczyzną” plemienia handlowego.

@.
Przeczytaj raz jeszcze to co napisałam, a nie nakręcasz się bez sensu. Żeby ktoś był w stanie podjął tak fundamentalne i brzemienne w skutki decyzje, jak JW, musi w przynajmniej podstawowym zakresie identyfikować się z wartościami wspólnoty, której służy. Tak mniej więcej działa ten proces na gruncie psychologii społecznej. To jest akt woli i rozumu, który jednak nie czyni z JW potomka Burów w sensie biologicznym, bo byłby to swoisty absurd. W istocie dynamika życia wspólnot wymyka się zero-jedynkowym kategoryzacjom, i tu się z Tobą zgadzam. No ale Ty „wiesz lepiej”, bo kiedyś tam „oswoiłeś się” z jakąś wspólnotą, a w ogóle rozumiesz JW lepiej i głębiej niż reszta pospólstwa ;)… Bez komentarza 🙂

Generalnie ten Izu to taki typowy temat zastępczy w sporach wewnętrznych między nacjolami.