W ramach cyklu „Poezja na Nacjonalista.pl” prezentujemy kolejny wiersz, którego autorem jest William Butler Yeats – irlandzki nacjonalista, poeta, dramaturg i filozof, tworzący w języku angielskim, czołowy twórca i działacz literackiego Odrodzenia Irlandzkiego. Warto też wspomnieć, że pisał pieśni marszowe dla ruchu Błękitnych Koszul, o którym można przeczytać TUTAJ. W 1923 roku otrzymał Literacką Nagrodę Nobla. George Orwell pisał o nim tak: „Miał spojrzenie jednego z tych, którzy do faszyzmu doszli arystokratyczną drogą. Nienawidził demokracji, współczesnego świata, maszyn, nauki, koncepcji postępu i przede wszystkim idei równości”. Świetna rekomendacja.
*
Wysoko nad Cummon Strand’em łamią się stare głogi
We wściekłym wichrze, co z lewa dmie i spycha z drogi.
Pęka odwaga jak stary pień na wietrze pośród nocy,
Lecz myśmy w sercach pochowali płomień oczu
Cathleen, Houlihana córy.
Wysoko nad Knocknarea wiatr spędził sine chmury
I piorun bił — niech mówi Maeve, co chce — w kamienie z góry
Złości, co są jak gromki szkwał, w sercach nam wrą ukropem,
Lecz każdy niziuteńko się pochyla, całuje ciche stopy
Cathleen, Houlihana córy.
Wysoko, het, na Clooth-na-Bare wezbrały żółte wody,
W lepkim powietrzu mokry wiatr nie daje ochłody.
Ciężkie jak ton wezbrana ciała nasze i krew chyża,
Lecz bielsza od wysokiej świecy u stóp Świętego Krzyża
Jest Cathleen, Houlihana córa.
*
Zdjęcie: Wikimedia Commons
Błąd, grupa nie istnieje! Sprawdź składnię! (ID: 9)
Najnowsze komentarze