Division 250 – Polvora y Sangre
bitchute.com/video/wD1cBQDdbgPK/

Patria – Nacional Revolucionario
youtube.com/watch?v=vHuqIqI89Q8/

Division 250 – Revuelta
youtube.com/watch?v=sYWgNDSXzxc/

Viva la Revolución! – Pieśn rewolucyjnej Falangi (Veterano Dixie cover)
youtube.com/watch?v=iAzXjVIgP_8/

1.
a) Co do oblicza ideowego Movimiento Pueblo. Przeczytaj o MSR, o Ramiro Ledesmie, przeczytaj komentarz redakcji Portalu oraz moje komentarze powyżej.
b) Lewica Narodowa to szeroki nurt, różnie można rozumieć to pojęcie. Tak czy nawet ogólnikowo rozumiana „lewica narodowa” jest bez wątpienia sto razy bliższa ideowo dla autentycznych NR niź wszelkie formy demoliberalnych pseudonarodowców (Konfa i Vox). Ale też bliższa niż różnorzakie postsubkulturowe środowiska neonazi (co było mocną blokadą w Hiszpanii)
c) Oblicze ideowe i wieloletnia postawa życiowa liderów Movimento Pueblo nie budzi jakichkolwiek wątpliwości
– chodzi o otwarcie się na nowe grupy społeczne (i ludzi wywodzących się z różnych opcji politycznych)
– odcięcie się od populistyczno-liberalnych partyjek systemowej prawicy ale też pogrążonego w marazmie hiszpańskiego ruchu postfalangistowskiego złożonego z nostalgików i miłośników mundurków (forma bez treści, przy okazji niewyobrażalnie wręcz podzielonego i skłóconego personalnie – nawet bardziej niż w Polsce)
2. Chavez – tak, to pozytywna postać. Tak jak Peron i wiele innych nurtów latynoamerykańskich.
3. Nie rozumiem? PSOE? Najpierw to co napisałem powyżej – doczytaj.
Odpowiadając na szybko: PSOE to partia Systemu. Akceptują UE, NATO, kapitalizm, liberalizm obyczajowy (agenda LGBTQ, aborcja, postmodernizm)… a nawet ustrój monarchiczny Hiszpanii itd. itp.
Czyli jest to kompletne zaprzeczenie idei NR reprezentowanej przez Movimiento Pueblo.
Użyłbym mocniejszych słów czy jakichś sloganów. Ale rozumiem, że nie wiesz, nie doczytałeś – więc spokojnie objaśniam.

I czym by się różniła od PSOE?

Ruch Społeczno-Republikański nie był, a środowisko skupione wokół Juana Lloparta nie jest grupą rekonstrukcyjną Falangi nawet w jej najradykalniejszych społecznie odmianach.

Zdecydowanie otaczają oni szacunkiem Juana Antonio.
Ale ideowo odwołują się przede wszystkim do rewolucyjnego narodowego-syndykalizmu Ramiro Ledesmy Ramosa, idei tercerystystych, antyimperialistycznych itd.

Ramiro Ledesma był jak widać geniuszem – przewidział w którą stronę to będzie zmierzało. Chciał innej rewolucji. Pozostał samotnym myślicielem podobnie jak samotni pozostali niemieccy narodowi-bolszewicy (Ernst Niekisch) oraz rewolucyjni konserwatyści z nurtu antyhitlerowskiego. Za swój nonkonformizm zapłacił ceną życia – śmierć spotkała go z rąk marksistowskich, ale we frankistowskiej Hiszpanii pewnie czekałby go nie lepszy los.

___

Plusem karlizmu był bez wątpienia po pierwsze: jego chłopski charakter, po drugie dopuszczenie swego rodzaju etnopluralizmu kulturowego w ramach tradycyjnych fueros (kwestia baskijska i katalońska

___

Nie rozumiem fascynacji monarchizmem (u młodych monarchistów widać jakieś niezdrowe podniecenie gdy ktoś użyje słowa republika a już szczególnie demokracja).

Zresztą: karliści też byli przeciwnikami rządzącej dynastii – czyli tych których na tronie osadził Franco.

___

Gdyby nie fanatyczny ateizm i płytki materializm to druga strona też miała sporo racji. Anarchosyndykaliści słusznie wskazywali na nędzę hiszpańskich robotników w kapitalizmie, nierozwiązaną kwestię chłopską – olbrzymie połacie ziemi były własnością latyfundystów i pazerność kleru – pisał o tym Ramiro Ledesma Ramos (stąd narodowy syndykalizm i takież barwy JONS.

___

W tej tragicznej wojnie wygrały nieciekawe autorytarne struktury wojska, starej zdegenerowanej arystokracji, kapitalistów, latyfundystów i kleru… I to właśnie kler ostatecznie zdradził „sprawę” – paramafijna-paramasońska organizacja Opus Dei ostatecznie rozmontowała od dawna przegniwający frankizm
___

Odpowiadając na zarzuty takich, popularnych wśród „młodzieżowej prawicy” „badaczy” jak Wielomski:…

Narodowy-syndykalizm Ramiro Ledesmy Ramosa nie miał nic wspólnego z hitleryzmem. Był on wrogiem kapitalizmu, starej arystokracji i generalicji – czyli tych sił na których oparli się zarówno Hitler jak i Franco.

Stylizacja to zupełnie drugorzędna kwestia, zresztą stylistycznie zupełnie nie przypominało to hitleryzmu: barwy czarno-czerwone jak u anarchistów, symbolika lokalna (jarzmo i strzały JONS, później taki charakterystyczny dla nurtu Ramiro znak czerwonego słońca i pazurów drapieżnego ptaka). Pisma wydawane przez Ledesmę Ramosa stylistycznie utrzymane były w duchu futurystycznym a nie klasycystycznym jak hitlerowskie.

___

Jeżeli można porównać do czegoś ideały Ramiro Ledesmy Ramosa to byłby to ideologie panarabskiego socjalizmu reprezentowane przez Partię BAAS.

środowisko Juana Antonio Lloparta to od dziesięcioleci jedna z najczystrzych ideowo grup NR w Europie. Porównałbym z kręgiem intelektualistów skupionych wokół Christiana Boucheta

PYTANIE: Byliście uważani za Narodowych Bolszewików. Dlaczego?

LLOPART: Szyldy mają małe znaczenie, liczą się fakty. „Europejska Alternatywa” zawsze była organizacją narodowo-radykalną.

Bycie identyfikowanym jako Narodowy Bolszewik, jest wynikiem zwracania uwagi na kwestię walki społecznej. Jest cechą wielu znaczących postaci jak Bombacci, Niekisch, Strasser, Paetel, Etc. Jest zaporą, która odstrasza idiotów, którzy chcieliby do nas dołączyć.

Być uważanym za Narodowego Bolszewika, to być Narodowym Radykałem w wyrazisty sposób.

PYTANIE: Mimo szacunku, jesteś bardzo krytyczny wobec hiszpańskiej prawicy narodowej. Dlaczego?

LLOPART: Prawica narodowa jest wciąż tylko prawicą, w związku z czym nie ma żadnych relacji z naszym ruchem. Narodowy Radykał nie może uczestniczyć w partii, która podkreśla słowo „Hiszpania”, ale zapomina o Hiszpanach. NR nie może zaakceptować liberalnej polityki ekonomicznej. NR nie może być blisko ruchu, który nie rozumie zróżnicowania ludzi.

NR musi pracować w bojowniczej społeczności narodowo-radykalnej, w organizacji narodowo-radykalnej, z narodowo-radykalnym programem. Ci którzy tego nie rozumieją nie są ani rewolucjonistami ani nacjonalistami.

całość: nacjonalista.pl/2010/06/29/wywiad-z-hiszpanskim-nr-juanem-antonio-llopartem/

Dzięki jego gigantycznemu wysiłkowi dziedzictwo rewolucyjnego narodowego-syndykalizmu Ramiro Ledesmy Ramosa nie tylko nie zginęło ale zostało też pogłębione i rozwinięte w ramach pracy środowiska intelektualnego Wydawnictwa Fides.

Śmierć kapitalizmowi, monarchii i partom Systemu!
Niech żyje Movimiento Pueblo!
Niech żyje przyszła Hiszpańska Republika Socjalna!