Po wybuchu II wojny światowej działał w konspiracji w konfederacji Narodu. Aresztowany przez Niemców i rozstrzelany w masowej egzekucji w Palmirach w nocy z 20 na 21 czerwca 1940 roku.
*
Więcej o Kwasieborskim:
https://www.nacjonalista.pl/2012/07/03/arkadiusz-meller-wojciech-kwasieborski-1914-1940-jeden-z-czolowych-dzialaczy-rnr-falanga/

A także osądzenia demoliberalnych elyt Trzeciej Rzeczy czy przywrócenia godności Waldemarowi Pańko, Olewnikowi, Dębskiemu, Darkowi Ratajczakowi,
Andrzejowi Lepperowi czy panu Brunonowi Kwietniu. Kwestie terytorialne zostają z racji ogromu zadań dla Polski na którymś tam planie.

„Nowe pokolenie polskie wnosi w polityczne życie Narodu odrodzoną polską myśl imperialistyczną. Młody ruch narodowy, wychowany w tradycjach politycznych Narodowej Demokracji wypisał na swych sztandarach hasło odzyskania ziem polskich, odciętych od Rzeczypospolitej granicą wersalską: Śląska Opolskiego, Gdańska, Warmii i Mazurów. Ostrze tego programu skierowane było wyłącznie na zachód. Dziś hołduje mu część nowego pokolenia, pozostająca pod wpływami Stronnictwa Narodowego i pod urokiem doktryny politycznej jego duchowego mistrza. Ruch Narodowo-Radykalny program ten rozszerzył i pogłębił.”

Nigdy nie było tak, że polski ruch narodowo – radykalny w II RP nie wykluczał przyłączenia Królewca, a do tej koncepcji odnosił się von Moltke, oferując w zamian za pokój Polsce Śląsk Opolski, Piłę, Słupsk i Prusy Wschodnie. Potem został internowany.

Temat Prus Wschodnich i Polski był poruszany w 1848 r. przez posłów niemieckich i dalej Romana Dmowskiego, który pisał o nieuświadomieniu polskiej mniejszości na tych terytoriach. A co do kwestii politycznych i społecznych, wygląda tam trochę tak, jak wyglądała Polska lat 90. Typowo postkomunistycznie.

No i jeśli byś chciał Wileńszczyznę, to byś miał strasznie rozciągniętą granicę bez Królewca

Inna sprawa, co z ziemiami Śląska Cieszyńskiego i tą znaną powszechnie nierównością terenów po 1958 r.

Gdańsk też był kiedyś bałtycki, słowiański też i kulturowo niemiecki.

Ano trochę ma. Kętrzyńskiego no i polską Biblię, tłumaczoną w 1526 roku przez Murzynowskiego w Królewcu. A Rosjanie, jako Słowianie, nie byliby problematyczni dla Polski i szybko staliby się tym, czym są na Łotwie, albo się nawet by spolonizowali. I rok 1945, kiedy pomimo obietnic Stalina go nie dostaliśmy. Została w ten sposób taka wielka kropa, stanowiąca oko Rosji na Polskę. A zawsze celem Polski była redukcja granic z państwami o szczególnym balaście historycznym dla niej, co potem pomagało jej w funkcjonowaniu wewnętrznym.

Co ma wspólnego z Polską i Polakami współczesny obwód Kaliningradzki? To ziemia historycznie bałtycka, kulturowo niemiecka a etnicznie rosyjska. Równie dobrze można by domagać się dołączenia do Polski szwedzkiej Gotlandii.

Narzuca się to, że wobec Białorusi można iść trzema drogami:

1. Wyłączyć i zamknąć Biełsat i powiedzieć do widzenia Cichodajskiej, ogólnie, wydać ją Łukaszence (niech się puszcza z Sorosem i innymi jej handlarzami w lesie, a co nas to obchodzi), może i Borys też i postawić na handel z Białorusią i odbudowę kolei od Czarnej Białostockiej i w Białowieży na Białoruś,
2. To samo, tyle, że w zamian za Grodno,
3. To, co jest obecnie.