Narodowy Radykalizm – wczoraj, dzisiaj, jutro, zawsze!

14 kwietnia 1934 roku to najważniejsza data dla każdego narodowego radykała. Wtedy to nasi poprzednicy ideowi wkroczyli na szlak bezkompromisowej walki o Wielką Polskę – Katolickie Państwo Narodu Polskiego. Tysiące z nich oddały życie w imię idei, która była i jest prawdziwą rewoltą przeciw współczesnemu światu. To w większości młodzi ludzie, elita przedwojennej Polski, wznieśli wysoko sztandar naszej Wiary, by pogrzebać ostatecznie resztki materializmu i kunktatorstwa dawnej endecji.

Pochylamy głowy z głębokim szacunkiem przed dokonaniami i poświęceniem działaczy przedwojennego Obozu Narodowo-Radykalnego, Grupy „Szańca”, Konfederacji Narodu, a także żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych, Uderzeniowych Batalionów Kadrowych i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Dla nas zawsze będą oni wzorem do naśladowania i pamiętamy o nich w naszych modlitwach, zanoszonych do Chrystusa Króla i Matki Bożej.

Zdajemy sobie jednocześnie sprawę, że tamte czasy są już przeszłością i tylko cud może przywrócić w szerokich masach ducha, który był rzeczywistością w 1934 roku i późniejszych latach. Nie zamierzamy się jednak poddać, bo wiemy, że idziemy słuszną drogą. Gdy środowisko Narodowego Odrodzenia Polski, formacji będącej kontynuacją ONR i stworzonej z błogosławieństwem jego dawnych działaczy, rozpoczęło tworzenie fundamentów nowoczesnego nacjonalizmu i zaangażowało się w europejski ruch Trzeciej Pozycji, była to praktyczna realizacja testamentu Jana Mosdorfa, Tadeusza Gluzińskiego czy Wojciecha Zaleskiego. Zgodnie z ich wskazówkami wszystko oceniamy przez pryzmat celu ostatecznego, jakim jest Bóg; zasad moralnych naszej Świętej Wiary Katolickiej; prymatu interesu narodowego w polityce krajowej i relacjach międzynarodowych oraz ponadczasowych wytycznych zapisach w Deklaracji Trzeciej Pozycji, która jest naszym ideologicznym credo. Zawsze chętnie korzystaliśmy i wciąż  będziemy korzystać z dorobku dorobku europejskich ruchów narodowo-rewolucyjnych (przedwojennych i powojennych) i takich postaci jak Francois Duprat, Maurice Bardeche, Julius Evola, Corneliu Codreanu, José Antonio Primo de Rivera, Ramiro Ledesma Ramos, Ernst Jünger, Dominique Venner i wielu innych. Każdy z nich, tak jak my, dążył do Narodowej Rewolucji w imię Tradycji. Każdy z nich walczył za naród, ojczyznę i Europę wolne od wpływów szatańskich ideologii liberalizmu i marksizmu.

14 kwietnia 1934 roku rozpoczęło się narodowe odrodzenie Polski. Dokończymy dzieło Politycznych Żołnierzy tamtych dni.

„Do boju o swe prawa przystąpimy razem już
Jeden Naród, Rasa, Wiara, Wielka Polska tam i tu
Nie umrzemy, zwyciężymy, pokonamy wszelki trud
Bo jesteśmy wielcy, silni, z nami Naród, z nami Bóg!

To nasza siła drzemie uśpiona już tyle lat
Budzi się nasze plemię, wychowawcy tamtych lat
Wypełnimy polskie miasta, poruszymy cały świat
Orły znajdą swoje gniazda, tak jak Mosdorf kazał nam!”

Symbole radykalnego nacjonalizmu w Polsce

Ani liberalizm, ani marksizm – droga ideowa spadkobierców ONR

„Szczerbiec” – magazyn narodowo-radykalny

Deklaracja Trzeciej Pozycji – fundament rewolucyjnego nacjonalizmu

Dokumenty Trzeciej Pozycji: Deklaracja Europy Wolnych Narodów

Idee NOP: Narodowy Radykalizm, Trzecia Pozycja, Rewolucja Konserwatywna

Pierwsze obchody rocznicy powstania ONR w Polsce postkomunistycznej (1993)

Współczesny NR i Trzecia Pozycja w opracowaniach naukowych

Katolickie Państwo Narodu Polskiego – wizja nacjonalistów z NOP

Narodowo-radykalna odpowiedź na marksizm i liberalizm

Ugrzecznienie? Zmiana poglądów? Takie rzeczy to nie z NOP – rozmowa z szefem Wydziału Ideowo-Politycznego

Narodowi radykałowie byli elitą ówczesnej inteligencji – rozmowa z dr. Wojciechem Jerzym Muszyńskim

Polityczni Żołnierze – współczesny narodowy radykalizm