No ok, ale za nieboszczki komuny była cała masa innych chorych zjawisk, tak, że w sumie na jedno wychodzi. Ani komuna ani demokracja, tylko o faszyzm zbrojna walka! 😉

Potem do władzy przyszli w 1989 r. ci sami trockiści – z KORu z neoliberałem od PZPR.

Gdyby PRL się ostał, nawet w teorii jak to było z „socjalizmem” w Wietnamie, to nigdy nie uświadczylibyśmy koronaparanoi, ukropierdolca, podmiany ludności, ekosieczki, deindustrializacji czy tęczowych parad na ulicach największych polskich miast.

stalina za bohahahatera mają tylko jakieś zera. Ofc. gdyby stalin oficjalnie powiedział, ok, marksizm był (o)błędem, przechodzimy na NS, robimy dozgonny sojusz z Hitlerem i rozwalamy zazydzony zachód, madagaskarujemy żydów i robimy politykę eugeniczną by zapewnić maksymalny rozród najlepszym spośród białych, wtedy miałbym inne zdanie. Ale stalin pozostał do usranej śmierci tym kim zawsze był – lewackim ścier…

Nice try szlomo.

„Stalin też nie bez powodu usunął (((starych bolszewików))) i (((trockistów)))”
Traktowanie Stalina jako jakikolwiek autorytet XD

@Mariusz Proletariusz
„Takie jest moje zdanie, ekspertem w tym temacie nie jestem więc nie rezerwuję sobie prawa do wygłaszania nieomylnych opinii”. Wszyscy jesteśmy tylko ludźmi i każdy może się mylić. PRL nie jest moim ulubionym okresem historii i to co napisałem jest również wyłącznie moją subiektywną opinią. O ile w 1956 ludzie faktycznie mogli mieć nadzieje na zmiany ustrojowe po referacie Chruszczowa i śmierci Bieruta to w 1970 r. poszło o podwyżkę cen podstawowych produktów żywnościowych przed Bożym Narodzeniem. Swego czasu facet z doktoratem próbował mnie przekonać, że w 1970 ludzie walczyli o wolność i demokrację. Po 26 latach zorientowali się, że w Polsce nie ma demokracji? Jego rozumowanie jest wręcz zabawne. Uważam, że wszystkie zrywy rewolucyjne mają wspólny mianownik: szerokie kręgi niezadowolonych ludzi. Bez tego nie byłoby Wielkiej Rewolucji Francuskiej, rewolucji w Rosji podczas I wojny światowej, faszyzmu, narodowego socjalizmu itd. Człowiek który ma zaspokojone swoje potrzeby nie buntuje się. Gdy jest głodny nie ma już nic do stracenia. Wszelkie zrywy rewolucyjne i spowodowane nimi głębokie przemiany ustrojowe pojawiają się gdy państwo jest w kryzysie i dotyka to społeczeństwa. Wcale nie byłbym zaskoczony, że gdyby Niemcom, Francuzom itd, zaczęło brakować na „ajfoniki” ponieważ kasa którą wypracowali szła na utrzymanie coraz większej grupy „elementu pozaeuropejskiego”, autochtoni pokazaliby, że wcale nie są tacy spokojni na jakich wyglądają.