A co do ekonomii. Stabilność ekonomiczna to był argument w rękach Łukaszenki może 10-15 lat temu. Obecnie białoruskiej gospodarce grozi silna recesja, zwłaszcza jeśli Rosja przestanie traktować preferencyjnie Białoruś w dostawach paliw (Rosji się to już nie opłaca). A fabryki stają się coraz bardziej przestarzałe.

Dalej obstaję przy swoim zdaniu. Koniec rządów Łukaszenki to kwestia czasu, bliższego niż dalszego. Rządy satrapów w dziejach społeczeństwa białoruskiego to anomalia dziejowa, nie część ich kultury. Tak samo jak upadek geopolityczny cywilizacji zachodniej. Białorusini teraz wcale nie są jakimś bardzo konserwatywnym społeczeństwem, powiem więcej. Są w dużej mierze bardziej progresywistyczni niż niejeden prozachodni naród w Europie. Białoruś geopolitycznie i prawdopodobnie kulturowo i tak będzie pod wpływem Rosji, zresztą Rosjanom bardziej zależy na demokratycznej władzy na Białorusi, która byłaby bardziej przewidywalna niż na Łukaszence. A przynajmniej białoruscy nacjonaliści będą mieli możliwość odtworzenia swoich struktur, co wcale nie będzie takie trudne, bo część białoruskich nacjonalistów działa na Ukrainie. No i Polacy na tym skorzystają.

Ale poza całkowicie marginalnymi grupami nikt nie serwuje szowinizmu w stosunku do Białorusinów, czy Litwinów pod płaszczem obrony Polaków na Kresach. Nie lubię MW, ale w tej chwili wymyślasz rzeczy, które nie dotyczą tej organizacji. Atakowanie Łukaszenki za represje na Polakach nie jest żadnym szowinizmem antybiałoruskim, bo Łukaszenka nie reprezentuje białoruskości. Co więcej, jest jej przeciwny. Nie zgadzam się również ze sprowadzaniem całej propolskiej agendy na Kresach do spraw rozporka i popkultury. Kultura narodowa to też jest język, tożsamość narodowa i rozwój społeczno-kulturowy w oparciu o tożsamość etniczną i narodową. Jeśli zagrażają temu jakieś próby siłowej asymilacji to widzę w tym problem. Zresztą, polskość na Kresach to nasz kapitał cywilizacyjny, którego nie możemy zmarnować. Jeśli mamy w przyszłości być niezależną cywilizacją, wolną od wpływów zachodnich to społeczeństwa dawnych Kresów (nie tylko przedwojennych, ale też przedrozbiorowych) muszą być pod polskim wpływem kulturowym, musi mieć swoje wpływy język polski. Tylko tak możemy stać się niezależni od negatywnych wpływów od obcych cywilizacji, np zachodniej. Inaczej jesteśmy skazani na obce i szkodliwe cywilizacje.

Na Ukrainie przynajmniej zyskały i wzmocniły się też siły nazwijmy „radykalnej prawicy”. To nie przesądza i nie decyduje że Majdan 2014 był dobry. Ale przynajmniej tyle. Więc rozumiem argumenty, współpracę, fascynację itd. Czy podzielą los nacjonalistów chorwackich którzy po tym jak odegrali swoją rolę to zostali zmarginalizowani – czas pokaże.
Na Białorusi nie ma nawet tego argumentu. Tyle. Będzie siła „prawicowa” o dużym potencjale występująca przeciw Łukaszence – będzie temat do rozmowy.

Jeszcze raz napiszę na zakończenie:

Gdyby Łukaszenko zmienił od wewnątrz sytuację w państwie, i zamiast opierać się na biurokracji i siermiężnej propagandzie przekształcił kraj w stronę budowy organizacji społecznych o profilu tradycjonalistycznym, mediów o charakterze tradycyjnym (ale nowoczesnych w formie) i szerokiego niezależnego zaplecza (jak zrobił Assad w Syrii – dopuszczenie różnych środowisk do współpracy i działania w ramach wspólnego bloku) – oraz zaczął odpowiadać na wyzwania współczesności w kwestiach ideologicznych – to byłoby super. Mógłby to robić np. w duchu duginowskim czy pokrewnym.

A tak to mamy status quo. Siermiężny postsowiecki reżim opierający się się na biurokracji, służbach siłowych i względnej stabilności ekonomicznej.
Ale lepsze takie status quo niż demoliberalny przewrót.
Z dwojga niemiłych symboli lepsza jakaś wisząca tu czy tam czerwona flaga- która teraz jest już tylko pustą pamiątką po (krwawej) przeszłości. Niż morze tęczowych flag podczas idącej parady lgbtq otwieranej przez przedstawicieli ambasad USA, Szwecji, Holandii itd. która wyruszy ulicami Mińska w parę miesięcy po przejęciu władzy przez siły prozachodnie.

Póki co trzeciej siły nie widzę nawet do potencjalnego zastanawiania się.

Władzę przejmą ośrodki prozachodnie. Liberalna oligarchia, wysprzedanie majątku migracja na zachód. + Nasilone wpływy degeneracji kulturowej made in open society fundation
Czyli połączona i zradykalizowana wersja 2014 na Ukrainie.
Tylko że na Białorus nie będzie nawet sytuacji w której zoskają jakieś siły potencjalnie „nasze”. Nawet tego nie będzie co na Ukrainie. Nie będzie miał kto się realnie przeciwstawić siłom z pod znaku 6 kolorowej tęczy (by to ująć symbolicznie to cały szereg procesów).
Wszystko zostanie wzięte razem w demoliberalnym pakiecie.

Czytaj ze zrozumieniem. Nie napisałem że wszyscy tam to anarchiści.
Protesty miały charakter ogólno-społeczny, rozczarowanie, trochę bieda, trochę korupcja trochę bo tak. I tyle Kierowane były przez ośrodki prozachodnie. I to jest wspólne też z sytuacją na Ukrainie 2014.
Różnica jest taka że majdan pociągnęły do przodu bojowe grupy nacjonalistów (bo tam był szeroki ruch tego typu)
Na Białorusi o ile istnieją jakiekolwiek zorganizowane grupy bojowe to są to głównie grupy anarcho-lewactwa. (+ część kibiców ex Partizan Minsk)

Dlatego o ile rozumiem nacjonalistów fascynujących się Majdanem – o tyle na Białorusi nie ma czym

To zależy. Tępi raczej wszystkich. Biurokratycznie, siermiężnie i tyle.
Być może „czysty” białoruski nacjonalizm budujący tożsamość na opozycji to rosyjskości po prostu ma za małą bazę na Białorusi (kwestie języka i inne).
W powyższym poście opisałem co było by idealnym rozwiązaniem. Mamy co mamy.

Inna też sprawa, że nazywanie wszystkich protestujących „anarchistami” jest wprowadzające w błąd. Kilkaset tysięcy Białorusinów nie może być anarchistami, co z organizacjami takimi jak BNF, czy nawet socjaldemokratyczna w starym stylu Hramada? To tak jakby wszystkich Polaków w Solidarności nazywać trockistami, bo na czoło opozycji wyszedł trockistowski KOR.

Nie dziwię się, że na ulicy dominują anarchole skoro baćka tępi wszelkie przejawy nacjonalizmu na Białorusi. Z drugiej strony nie ma tak wielkiego zapału do tępienia kontrkultury anarcholi, którzy mając możliwości do robienia z siebie gwiazd opozycji aurę zdobywają dodatkowo poprzez „represje”, których charakter jest śmiechu wart. W przeciwieństwie do represji wobec byłych działaczy takich organizacji, jak Biały Legion, wobec nich już nie był tak wyrozumiały. Nie porównywałbym też represji policyjnych w Polsce do tych na Białorusi, u nas to jest co najwyżej igraszka w porównaniu do tego kraju. Więc dominację anarchistów i lewactwa na ulicach Białorusi możemy zawdzięczać tylko Łukaszence.

Czysto potencjalnie.
Gdyby Łukaszenko zmienił od wewnątrz sytuację w państwie, i zamiast opierać się na biurokracji i siermiężnej propagandzie przekształcił kraj w stronę budowy organizacji społecznych o profilu tradycjonalistycznym, mediów o charakterze tradycyjnym (ale nowoczesnych w formie) i szerokiego niezależnego zaplecza (jak Assad w Syrii – dopuszczenie różnych środowisk do współpracy) – oraz zaczął odpowiadać na wyzwania współczesności w kwestiach ideologicznych – to byłoby super. Mógłby to robić np. w duchu duginowskim czy pokrewnym.

A tak to mamy status quo. Ale lepsze to status quo niż demoliberalny przewrót.
Z dwojga niemiłych symboli lepsza jakaś wisząca tu czy tam czerwona flaga- która teraz jest już tylko pustą pamiątką po (krwawej) przeszłości. Niż morze tęczowych flag podczas idącej parady lgbtq otwieranej przez przedstawicieli ambasad USA, Szwecji, Holandii itd. która wyruszy ulicami Mińska w parę miesięcy po przejęciu władzy przez siły prozachodnie.

Póki co trzeciej opcji nie widzę.