Komentarze do: Zbigniew Siemaszko: Trzeba było iść z Niemcami!

Autor: Polski Patriota

Polski Patriota — Thu, 11 Feb 2021 14:12:18 +0000

W odpowiedzi do Mariusz Szczerski. @Mariusz Szczerski W punkt. Młode pokolenie wierzy w to co usłyszy w szkole i/lub w mediach. Ja na lekcjach historii "dowiedziałem się", że Niemcy napadli na Polskę łamiąc pakt o nieagresji. To tylko jeden z mitów naszej edukacji.

Autor: Polski Patriota

Polski Patriota — Thu, 11 Feb 2021 14:06:36 +0000

W odpowiedzi do Zły Goj.

@Zły Goj
Dlatego Patton miał „car accident”…

Autor: Zły Goj

Zły Goj — Wed, 10 Feb 2021 13:56:10 +0000

„We defeated the wrong enemy.”
~ George S. Patton

Autor: Wewelsburg

Wewelsburg — Wed, 10 Feb 2021 12:19:51 +0000

Zbigniew Sebastian Siemaszko urodził się 28 października 1923 w Lachowszczyźnie. Uczęszczał do Gimnazjum Jezuitów w Wilnie. W 1940 deportowany do Kazachstanu. Po zawarciu układu Sikorski-Majski 30 lipca 1941 wstąpił do Armii Andersa. Został przydzielony do 10 Dywizji Piechoty organizującej się w Ługowoj. Następnie był skierowany do łączności. Wraz z wojskiem został ewakuowany do Persji. Stacjonował kolejno w Iraku, Palestynie i Południowej Afryce, po czym drogą wokół Afryki dotarł do Wielkiej Brytanii w kwietniu 1943 roku. Tam został przeniesiony do ośrodka szkoleniowego „cichociemnych” łącznościowców w Szkocji, gdzie został podchorążym. Ostatecznie nie został wysłany do Polski i od lipca 1944 roku do zakończenia wojny pełnił funkcję radiotelegrafisty w Batalionie Łączności Sztabu Naczelnego Wodza, Kompanii Radiotelegraficznej pod Londynem. Po wojnie wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. W marcu 1947 roku zdał maturę w polskim gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Glasgow. Został zdemobilizowany w styczniu 1948 roku. Studiował elektronikę w Polish University College i na Uniwersytecie Londyńskim. Pracował w kilku przedsiębiorstwach zajmujących się elektroniką m.in. w British Communication Corporation. Przez 34 lata pracował w przemyśle brytyjskim. Specjalizował się w dziedzinie niezawodności działania sprzętu elektronicznego w zastosowaniu wojskowym (opublikował kilka artykułów z tej dziedziny). W kręgach polskiego Londynu dał się poznać jako aktywny publicysta, polemista, uczestnik głośnych dyskusji. Związany zrazu ze środowiskiem „Kontynentów”, potem z londyńskim „Przeglądem Powszechnym”, był bliskim współpracownikiem redaktora jezuickiego miesięcznika, ks. Jerzego Mirewicza. W emigracyjnej prasie zamieszczał sprawozdania ze spotkań, wieczorów dyskusyjnych i autorskich, jakie odbywały się w polskich ośrodkach w Londynie, zwłaszcza w Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalnym. W roku 1959 podjął współpracę z Instytutem Literackim. Stał się jednym z najbardziej aktywnych autorów wydawanych przez Jerzego Giedroycia „Zeszytów Historycznych”, publikował też w „Kulturze”.
.
Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół takich tematów jak: historia wojskowości, II wojna światowa, łączność między emigracją wojenną a krajem, Armia Krajowa, Narodowe Siły Zbrojne. Mieszkał w Londynie. Jest laureatem nagrody przyznawanej przez Związek Pisarzy Polskich na Obczyźnie.
.
Liczący ponad 750 kart (3 tomy) zbiór korespondencji Zbigniewa Siemaszki z Jerzym Giedroyciem (oryginalne listy Siemaszki i kopie odpowiedzi Giedroycia), a także wiele innych niepublikowanych materiałów źródłowych związanych z działalnością Z. Siemaszki, znajduje się w Archiwum Instytutu Literackiego.
.
Zmarł 2 lutego 2021 roku w Londynie.

Autor: Mariusz Szczerski

Mariusz Szczerski — Wed, 10 Feb 2021 11:32:23 +0000

Co do śp. Studnickiego….najbardziej oburzył mnie komentarz dotyczący jego osoby autorstwa Adama Wielomskiego, który drwiącym tonem zauważył, że AK-owcy wydali na Studnickiego wyrok śmierci a nie wykonali go tylko dlatego, że wzięli go w końcu za podstarzałego wariata.

Jeżeli sami nie będziemy szanować swoich bohaterów (bo w takim kontekście należy traktować postać Studnickiego, potrafiącego jeszcze przed wybuchem wojny przewidzieć jej scenariusz) to nikt inny tego za nas nie uczyni.
Tak, wiem; Studnicki był naprawdę germanofilem, brał udział w zjeździe NSDAP, pisał memoriały do Goebbelsa, jeszcze w marcu 45!! apelował w listach do Himmlera o utworzenie polskich oddziałów antybolszewickich, do tego wyraził po wojnie chęć zeznawania na procesie von Mansteina

Nie zmienia to faktu, że za każdym razem jego działania miały na celu interes narodu polskiego, wbrew kloaczanej propagandzie, niestety często wysuwanej również przez środowisko weteranów AK