Z tego co mi wiadomo, w Norymberdze obrońcy oskarżonych słusznie zauważyli, że zgodnie z zasadą pozytywizmu prawniczego prawem jest to co stanowi ustawa. Jeśli obozy koncentracyjne były zgodne z prawem III Rzeszy, a takowe obowiązywało na terenach okupowanej Europy, to oskarżeni nie popełnili przestępstwa w świetle prawa niemieckiego ponieważ ich czyny nie wykraczały poza ustawodawstwo. Jako obywatele III Rzezy byli zobowiązani przestrzegać niemieckich ustaw. Przytoczono jeszcze zasadę „Führerprinzip” i próbowano zrzucić wszystko na Hitlera. Wobec tego, mądre głowy z Trybunału powołały się na prawo naturalne m.in. na prawo do życia. Każdego Polaka może cieszyć fakt, że m.in. Hans Frank zakończył swój żywo na stryczku, ale to nie zmienia faktu, że proces był teatrzykiem dla gawiedzi. Swoistą namiastką dla zaspokojenia poczucia sprawiedliwości. Wszyscy wiemy, że wielu zbrodniarzy uniknęło sprawiedliwości, a fakt, że sowieci nie zasiedli na ławie oskarżonych ale w składzie sędziowskim to już groteska. Trudno odmówić racji Goringowi, ale jak to już przed nim zauważył Fryderyk II Hohenzollern: „Zwycięzców nikt nie będzie sądził”. Dodam jeszcze, że kat który wykonywał egzekucje zginął w 1950 r. w skutek porażenia prądem, nie wiem, niestety, czy był to skutek np. niefachowego wykonywania swoich obowiązków. Spotkałem się jednak z opinią że nie był to fachowiec wysokiej klasy.