ıᛉı powiedział już właściwie wszystko. Prostsze Życie to nie apoteoza biedy/nędzy. Punktem wyjścia do dyskusji jest właściwe rozumienie tematu.

Sranie w banię. Prostsze życie to nie jest promocja biedy, tylko krytyka uganiania się za zyskiem. Człowiek nie musi mieć najlepszej fury, najnowszej komórki i niewiadomo jakich dupereli od których uzależniony jest współczesny mieszkaniec krajów rozwiniętych, żeby móc normalnie żyć. LOL

Tudzież amiszem czy jakimś berberyjskim nomadem. Moim zarzutem wobec koncepcji Prostego Życia jest fakt, że czerpie ona zbyt dużo nauk właśnie od amiszów, niektórych katolickich zakonów i od kalwinizmu – jak dodasz Chestertona, to owszem, masz przywróconą własność i relatywnie duże rzemieślnictwo, ale nadal podkreślony masz problem predestynacji, ze zmienionymi znakami – od Boga pochodzi bowiem wówczas wszystko to, co zarobisz na życie, pracując w warsztacie, nawet zdystrybucjonizowanym. Promuje biedę i ascezę zamiast godności.

Raczej nie każdy na nią przejdzie. Nie każdy zrezygnuje z całego rogu obfitości, jaki jest mu serwowany. Nie każdy zechce zostać Mołdawianinem albo Albańczykiem. Ta koncepcja to obecnie potwarz dla biedych, polskich obszarów wiejskich i małych miast. Więc nie, nie opowiadam się za nią. Nie Prostsze, ale Godne Życie.

Socjalizmy, owszem, potrafią destabilizować gospodarkę, a to ze względu na to, że uniemożliwiają swobodną grę podaży i popytu, co w efekcie uniemożliwia wykształcenie się sensownej ceny równowagowej (rynkowej). Prowadzi to do sytuacji, że coś jest albo za tanie – przez co pojawiają się braki, albo za drogie, w wyniku czego zalega na półkach. Zresztą, ta druga sytuacja to rzadkość. Raczej zdarza się ta pierwsza, gdzie pojawiają się kolejki, cwaniacy wykupują towar i sprzedają w szarej strefie jako droższy a państwo walczy z pośrednikami. A już kompletną patologią jest, w obliczu niemożności ustanowienia sensownej struktury cen, próba przeniesienia proporcji cenowych z państw ościennych, tzn. jak w Niemczech cena mleka jest 1,5 raza większa niż cena bochenka chleba, to przenosimy proporcję na rynek polski, gdzie jest inna podaż i inny popyt, koszta stałe, transportu, itd
–
Jednym słowem – rzyg typowego dogmatyka kapitalizmu. Rzyg typowego zwolennika supremacji ekonomii.
–
A poza tym zgadzam się z artykułem – degrowth tu i teraz!