Dobry artykuł w tym temacie:
http://podgrzybem.blogspot.com/2019/05/polska-w-ue-kiedy-bilans.html

Co do wyjścia z UE, to trwa wyścig z czasem. Nawet, jeśli entuzjazm do życia pod jarzmem Brukseli wśród naszego narodu spadnie, to zanim to się stanie, może być już za późno. Ludzie rządzący UE nie zasypiają gruszek w popiele i doskonale zdają sobie sprawę z sytuacji, stąd podchody pod tworzenie armii UE, specsłużb UE, realne już wprowadzanie cenzury (ACTA2) i 2 wisienki na tym totalitarnym torcie, czyli Common Identity Repository oraz Project PROTECT
https://www.spidersweb.pl/2019/04/common-identity-repository-biometryczna-baza-danych-unia-europejska.html
http://projectprotect.eu/
Gdy uda się im zrealizować te przedsięwzięcia, opuszczenie UE będzie praktycznie niemożliwe, nawet gdyby znaczna większość ludzi w Polsce przejrzała na oczy i tego zapragnęła.

Nawet jeśli Polska wystąpiłaby z UE to nadal bylibyśmy w Strefie Schengen, bo członkostwo w Schengen, a członkostwo w UE to dwie różne sprawy. Cypr, Rumunia. Bułgaria i Chorwacja, które są w UE nie są w Schengen, a Szwajcaria, Norwegia, Islandia, które nie są w UE są w Schengen. Członkostwo w UE nie daje automatycznie członkostwa w Schengen, dlatego argument „otwartych granic” nie jest żadnym argumentem za członkostwem w UE. Większość Polaków jednak chłonie te euroentuzjastyczne bzdury jak jacyś frajerzy i lemingi w jednym, bo oczywiście po co interesować się tym, lepiej być niedoinformowanym głąbem.
Kolejny mit euroentuzjastów, zgodnie z którym UE nam więcej „daje” dotacji niż zabiera (niż musimy wpłacać). Samo to w sobie jest nieprawdą, a od 2020 roku jeszcze więcej będziemy musieli dokładać się finansowo, a kurek z dotacjami będzie zakręcany. Poza tym jaką cenę nasza gospodarka musiała zapłacić za „integrację europejską”? Nasz majątek narodowy sprzedany za bezcen, Polska stała się neokolonią firm ulokowanych na Zachodzie, UE nam narzuca niekorzystne restrykcyjne przepisy oraz narzuca nam niekorzystną z ekonomicznego punktu widzenia politykę (przykład – polityka klimatyczna), a za przeciwstawianie się tym szkodliwym praktykom nasze państwo, nasi obywatele-przedsiębiorcy muszą płacić kary finansowe, mamy drenaż mózgów.
UE może wspierać tylko ktoś, kto hołduje „wartościom” wyznawanym przez unijną hydrę – liberalnym, lewackim, postmodernistycznym, „antyrasistowskim” oraz antyfaszystowskim, multikulturowym, multirasowym, dysgenicznym, antynatalistycznym i filosemickim – czyli niszczącym Europę, a w konsekwencji antyeuropejskim. Nie ma żadnych pragmatycznych powodów dla poparcia członkostwa Polski w UE, tym bardziej z narodowej, czy tradycjonalistycznej perspektywy nie ma powodów dla poparcia członkostwa Polski w UE (to drugie powinno być dla każdego uważającego się za narodowca/nacjonalistę i konserwatystę/tradycjonalistę).

Prędzej UE sama padnie pod swoim ciężarem jak wychowają się pokolenia masowo jej przeciwne.