Komentarze do: Prof. Bohdan Wasiutyński: Praworządność w ujęciu nacjonalistycznym

Autor: Tobiash_rbk

Tobiash_rbk — Tue, 15 Feb 2022 12:15:16 +0000

„Najfatalniejszy wszakże jest wpływ ustaw, sprzecznych z poczuciem słuszności, powstających pod dyktandem namiętności społecznych, mających być wyrazem zwycięstwa jednostronnego stanowiska klasowego. Nie licząc się z ideą prawa, ustawy, traktowane jako triumf partyjny, dają prawie zawsze wyniki szkodliwe, dla tych nawet, których rzekomo miały uszczęśliwić.”

O, i prawo zwalczające „nienawiść”, wytworzone pod wpływem talmudycznej nienawiści jest w ten sposób zmasakrowane i wyjaśnione.

Autor: Wewelsburg

Wewelsburg — Mon, 28 Oct 2019 09:34:37 +0000

Bohdan Szczepan Ksawery Wasiutyński (ur. 25 grudnia 1882, zm. 29 grudnia 1940 w Warszawie) – prawnik i publicysta narodowo-demokratyczny, senator II i III kadencji w II Rzeczypospolitej.

Studia prawnicze odbywał w Warszawie, w Berlinie i w Monachium. W 1904 został kandydatem nauk prawnych Uniwersytetu Warszawskiego.

Członek Ligi Narodowej, w latach 1908–1915 redaktor „Przeglądu Narodowego”, w latach 1915–1917 współredaktor „Sprawy Polskiej” w Piotrogrodzie i wydawca „Dziennika Polskiego”, od sierpnia 1917 współorganizator i jeden z aktywniejszych działaczy Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego.

W dwudziestoleciu międzywojennym od 1921 profesor prawa administracyjnego Uniwersytetu w Poznaniu , a od 1924 w Warszawie.

Był senatorem z ramienia Stronnictwa Narodowego. Był bliskim współpracownikiem i przyjacielem Romana Dmowskiego. Był członkiem jako hospitant Komitetu Narodowego Polskiego. W lipcu 1917 roku został członkiem Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego w Moskwie.

W latach 1928–1935 zasiadał w Senacie w czasie 2 kolejnych kadencji, II (1928–1930) i III ( 1930–1935). Senator w 1928 roku, wybrany z listy Związku Ludowo-Narodowego z miasta Warszawy.

Był Filistrem honoris causa Polskiej Korporacji Akademickiej Baltia. Jego trzech synów należało do korporacji.

Ojciec m.in. publicysty Wojciecha Wasiutyńskiego i artystki Katarzyny Latałło.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera nr 186).

Autor: ıᛉı

ıᛉı — Sun, 13 Oct 2019 19:15:42 +0000

„W istocie nie wyborcy mają przewagę nad parlamentem, lecz Sejm, uchwalający obowiązujące ludność ustawy, ma potęgę daleko większą od wyborców zdezorientowanych, których rola ogranicza się do wrzucenia raz na kilka lat kartki wyborczej do urny. Ci wyborcy przy tym, rzekomi piastunowie władzy zwierzchniczej, są faktycznie w jej sprawowaniu kierowani przez agitatorów, którzy z kolei są narzędziem w ręku niewielkiej grupy osób, kierujących życiem politycznym.”
Ten fragment powinno się tłuc do pustych łbów, którym się wydaje, że uczestnictwo w cyrku wyborczym co 4 lata daje im możliwość wpływania na politykę krajową. Mnie dzisiaj cała rodzina suszyła łeb, że nie poszedłem na wybory, żeby zagłosować na PiSuar, nazwali mnie „Targowicą”, a ich argumenty ograniczają się do tego, że „oni najwięcej dali” i że „jak oni nie wygrają to PO albo pedały przejmą władzę i będę żreć trawę”, LOL.
Oczywiście do PiSuarowców nie dociera to, że PiSuar masowo ściąga imigrantów spoza Europy, że prowadzi politykę serwilizmu wobec międzynarodowego żydostwa (oczywiście tych, co nie zgadzają się na ten serwilizm nazywają „ruskimi agentami”, tak jakby nie można byłoby przyjąć stanowiska pośredniego, czyli ani rusofilskiego serwilizmu, ani rusofobii będącej usprawiedliwieniem dla serwilizmu wobec USraela), że ich pseudo-„sprzeciw” wobec pedalstwa skutkuje szerzeniem się tej zarazy.
Nacjonaliści mają pod górkę z taką mentalnością społeczeństwa. Niestety, ale potencjalną bazę społeczną nacjonalistów zajmują patridiotyczny PiSuar i „narotofa” Cuckfrajeracja.

Autor: Wewelsburg

Wewelsburg — Sun, 13 Oct 2019 10:23:24 +0000

Świetny tekst i na czasie. Nacjonaliści w II RP to była jednak prawdziwa elita. Jest kogo naśladować.