Nie rozpisując się i streszczając:
Osobiście często mam chęć, by z różnymi tekstami pisanymi konfrontować się zarówno w oryginale (o ile język znam), jak i w tłumaczeniu na polski.

Ale może jest i nieco racji w tym co piszesz – ale nie odnośnie słowa pisanego (tu się nie zgadzam), ale odnośnie śpiewu – jak słucham różnych spoko kawałków muzycznych w obcych językach, które znam (angielski, niemiecki) to nieraz mam pokusę tłumaczenia tego na polski – ale nie tłumaczenia w sensie dosłownym, bo to mi niepotrzebne, ale zrobienia poetyckiego tłumaczenia, takiego z rymami, żeby się dało po polsku śpiewać. Inna rzecz to kwestia ideologii: jak słucham polskich czy innych językowo kawałków to też mam dodatkowo pokusę przerabiania wszystkiego by pasowało do mojego Weltanschauung-u. Np. piosenka irlandzka o dziadku wspominającym swe wstąpienie do IRA – może zostać przerobiona na piosenkę o dziadku wspominającym swe wstąpienie do Waffen SS, LOL.

Poza tym jak znam dany język to wolę to czytać w oryginale niż w tłumaczeniu, każde obcowanie z danym językiem poprawia jego znajomość.

Źli, nie źli. Komentarz z linkiem mi nie przeszedł, o co nie mam żalu do Redakcji, w końcu obowiązuje art. 256 zaostrzony głosami m. in. (((Konfederacji))).
Być może podawanie linku do strony byłoby nietaktyczne 🙂

Aj waju, znowu jacyś źli naziści.

Nie ma co się o uczucia żrać, ale we mnie uczucie niedosytu budzi raczej moja niewystarczająca znajomość danego języka (jeśli napotkam coś czego nie rozumiem), niż to, że nie są one przetłumaczone.

@Wewelsburg

Dobrze powiedziane!

A choćby dlatego, że nie każdy Polak rodzi się na tyle poliglotyczny, by posługiwał się angielskim na tyle, by przekonał się do nacjonalizmu za pomocą obcojęzycznej propagandy.
Nawet jeśli ktoś umie biegle posługiwać się angielskim to dla niejednego takiego język ojczysty w zapoznawaniu się z Ideą jest bardziej przekonujący niż obcy.
Niejednokrotnie czytałem różne nacjonalistyczne manifesty, artykuły, publikacje i rzadziej książki po angielsku i je rozumiem. Mimo to czuję niedosyt, że nie są one przetłumaczone na język polski.

Akurat mi to niepotrzebne (mam pierwsze wydanie, znam angielski bdb), ale są osoby, które pewnie chętnie by poczytały.
Od naszych wrogów nie musimy się uczyć kwestii znajomości języków, a przede wszystkim realnego poświęcenia dla Sprawy. Kumple Gawła w jeden dzień zbierają kilka tysięcy na pozew przeciw Międlarowi – u nas bieda-nacjole nie potrafią przeznaczyć kilkunastu złotych na magazyn raz na kwartał i na regularne wsparcie wartościowych inicjatyw.

Po ch..olerę ci polskie wznowienia. Języków się uczta, ludzie. Pod tym względem możemy nauczyć się wiele od naszych (((wrogów))).