Właśnie mam pod ręką 21 numer Polityki Narodowej, czytam rozdział zatytułowany „Reportaż z podróży do Italii” i z tego, co przeczytałem wyniosłem tyle, że zarzucanie faszyzmowi „antychrześcijaństwa” nie wytrzymuje konfrontacji z faktami historycznymi. O ile w warstwie retorycznej czasami z Mussoliniego bił anty-klerykalizm (ale nie anty-katolicyzm), to czyny świadczą o tym, że Mussolini, który osobiście wcale nie był religijny uczynił z Włoch państwo quasi-katolickie, o czym świadczy wprowadzanie religii do szkół, traktaty laterańskie, umacnianie rodziny i instytucji małżeństwa, podkreślanie roli ducha, dbanie o religijność w wojsku. W kontraście chadecja po wojnie zaczęła laicyzację, wprowadzanie rozwodów i aborcji itd.
Przechodząc na temat NS w III Rzeszy, zarzucanie im nihilizmu to jest mijanie się z rzeczywistością, każdy średnio rozgarnięty w temacie wie, że niemieccy/hitlerowscy NS o ile nie po drodze im było z chrześcijaństwem oraz wiele rzeczy, jakie robili były wątpliwe moralnie to reprezentowali ze sobą odwrotność nihilizmu.

I miał rację. Żydo-sanacja przeżarta była wpływami żydowskimi i masońskimi i dlatego nie udał się sojusz z Niemcami, wina leży po stronie tych pierwszych. Nie bez przyczyny masoneria była, jest i będzie fundamentalnym wrogiem faszyzmu, narodowego radykalizmu i pokrewnych ideologii. Żeby wskazać szkodliwy wpływ masonerii nie trzeba głosić teorii spiskowych, że masoni chcą wszczepiać chipy RFID pod skórę. Wystarczy powiedzieć, że masoneria jest forpocztą liberalizmu, modernizmu, a lewicowe odłamy tego, co nazywa się „marksizmem” kulturowym. Każdy mason przyzna, że kierują nim poglądy dalekie od faszyzmu, a jak się wśród nich znajdzie „faszysta” to spełnia taką rolę jak „narodowcy” w polskiej polityce, czyli rozmydlanie idei i wentyl dla demoliberalizmu.
A front Morges to byli zwykli demoliberałowie. Podobnie wygląda sytuacja polityczna dzisiaj – liberalna opozycja (Koalicja Obywatelska) odgrywa rolę front Morges, a PiSuar odgrywa rolę sanacji.
Dochodzę do wniosku, że katastrofa wrześniowa musiała się wydarzyć, bo takie było przeznaczenie ówczesnego rządu idiotów – skłócenie Polski z Niemcami, które za rządów Hitlera poszły Polsce na rękę. Być może uchronić przed katastrofą mógł jedynie narodowo-radykalny zamach stanu lub przejęcie kontroli przez „narodowe” skrzydło sanacji i dokonanie przez nich nocy długich noży. Wątpię, by endecja cokolwiek by zmieniła, bo po pierwsze byli oni cywilnym ruchem, po drugie w przypadku dojścia do władzy byli oni germanofobiczni, a po trzecie endecja ideologicznie była demoliberalna, pomimo ich 'nacjonalizmu’.

Jeszcze jeśli chodzi o porównanie książek Mein Kampf, Koranu, Talmudu i Tanya.
O ile te dwie ostatnie nadają się do spłukania w kiblu lub zrobienia z nich ogniska pod sobótkę (tak jak NSi w Niemczech robili z książkami promującymi degenerację cywilizacji) to o ile co do Mein Kampf wyraziłem się już – jestem za rozpowszechnieniem tej pomimo pewnych błędów jakże mądrej książki to krytykowanie Koranu za wersety wymierzone we wrogów jest objawem liberalnego i postmodernistycznie pluralistycznego myślenia. To, co prawactwo uważa za złe w Koranie to ja uważam za zdrowe myślenie, bo normalny człowiek nie faworyzuje wrogów ponad swe ideały i swoją społeczność. Wiadomo, że w Koranie i samym islamie są patologiczne wątki, to jednak tymi wątkami nie są wymierzone we wrogów wersety, czy postawa.

Jak pisałem ten komentarz popełniłem błędy w pisowni i gramatyce (takiej jak „we przeciwnikach politycznych” „Pittsburgu” zamiast „Pittsburghu”). Wynika to z pisania komentarza z komórki.

1. W dużej mierze zgadzam się. Jedyna różnica u mnie jest taka, że nie uważam bialych nacjonalistów odcinających się od sympatii hitlerowskich za pożytecznych idiotów ZOG, o ile nie uważają samego odwoływania się do Hitlera za powód do odrzucenia współpracy z „hitlerowskimi” białymi nacjonalistami. Jednym słowem gdy biały nacjonalista-NR stwierdza, że Hitler był zły, ale nie wymaga od innych białych nacjonalistów zajęcia takiego stanowiska, bo nie jest to sprawa priorytetowa to on jest sojusznikiem przeciw ZOG.
2. W tych kwestiach też mamy wspólne zdanie. Jeśli chodzi o bublistów i „stopo-syjonistów” to cóż… doszukiwanie się we przeciwnikach politycznych Żydów (czyli słynny „Żyd w każdej lodówce”), teorie o „synu Williama” jako antychryście, czy też nazywanie Obamy apokaliptycznym antychrystem, „bo O-bama znaczy błyskawica z nieba po hebrajsku” nadaje się na szpital psychiatryczny, a nie nacjonalistyczną propagandę. Tego typu osobniki raczej czynią szkodę anty-syjonizmowi.
Co do antysemityzmu – nie lubię dwóch typów antysemityzmu:
Jeden to wspomniany antysemityzm w stylu bublowskim ewidentnie mający oznaki szajby. Tego typu antysemici uznają za „żydowskie” ugrupowania nacjonalistyczne, do których mam uznanie np. ukraiński Prawy Sektor
Drugi to taki antysemityzm, który polega na automatycznej wrogości osobistej do każdego Żyda. Nie tyle chodzi o wewnętrzne uczucie (bo karanie za myślozbrodnię to paranoja) co o nękanie osobiste kogoś tylko za to, że jest Żydem. Inaczej oceniam zbiorowe ataki na Żydów takie jak choćby strzelanina z Pittsburgu. Apologetą konkretnie tego ataku nie jestem, jednak takie ataki nie oceniam jednomyślnie, uważam że każdy jest do osobnego rozważenia i one nie mieszczą się w tej drugiej nielubianej przeze mnie kategorii antysemityzmu.
Łopatologicznie ujmując, gnębienie swego hipotetycznego rówieśnika za to, że jest Żydem (a nic złego nie zrobił) jest moralnie naganne i niehonorowe, ale terror wobec postronnych Żydów niekoniecznie jest atakiem tylko na nich, ale też w pewnym sensie atakiem na ZOG, to jest inna kategoria. Inna sprawa, że takie ataki jednak nie są efektywne strategicznie, bo czy atak Brentona Tarranta w Christchurch osłabił jakoś dżihadystów terroryzujących białe narody?

1. „O ile podczas okupacji bycie anty-hitlerowskim, lub po prostu stawianie oporu kiedy było trzeba (w celu obrony mojej rodziny, rodaków) byłoby moim obowiązkiem to nic mnie dzisiaj nie zobowiązuje jako polskiego patriotę i nacjonalistę do stania na pozycjach anty-hitlerowskich” – kluczowe jest słowo: DZIŚ. Dziś stać na takich pozycjach nie tylko nie obowiązkiem żadnego białego nacjonalisty, ale jest umysłową aberracją, bo oznacza to stanie tam gdzie stoi ZOG. Antyhitlerowcy stoją dziś tam gdzie stoi ZOG.

2. To że Wilders, ten żałosny wielbiciel dupojebców i Izraela (on sam zresztą jest Żydem), antyrasista i antyfaszysta porównuje Mein Kampf do Koranu (nawiasem mówiąc nie czytałem jeszcze Koranu, ani nawet jakiegoś choćby pobieżnego omówienia by się wypowiadać – ale drażnią mnie nie tylko anty-mein-kampfowe, ale również antykoraniczne wypowiedzi różnych naszych gimboprawicowych „islamoznawców” wyszukujących np. tam haseł skierowanych przeciw wyznawcom innych religii – tak jakby „zapomnieli”, że np. w Biblii, to jest w Starym Testamencie też jest pełno takich wypowiedzi) to mnie nie dziwi, nie wiedziałem jednak, że bubliści i stopo-syjoniści porównują Mein Kampf do Talmudu. Dziękuję – na przyszłość będę wiedział, że tych środowisk należy unikać szerokim łukiem (choć antysemitów nie wyzywałbym od szurów, bo antysemityzm jest gut).

Bez przesady, dla mnie takie postawienie sprawy to skrajność. Ale współcześnie nie jest to kluczowa sprawa.
Jeśli chodzi o mnie to ja nie uważam siebie ani za hitlerowca, ani za anty-hitlerowca. Hitler w moich oczach to postać sztucznie zdemonizmowana, a jako wódz miał zarówno swoje zalety, jak i swoje wady i mówię to jako Polak i biały człowiek jednocześnie. Powiedzmy sobie prawdzie w oczy – to nie alianci zachodni w czasie II wojny światowej byli obrońcami Matki Europy, tylko państwa Osi i Hitler naturalnie był liderem tego sojuszu.
Z polskiej perspektywy nie możemy zaprzeczyć, że hitlerowcy dokonali wielkich zbrodni na narodzie polskim i Hitler przynajmniej częściowo ponosi za to odpowiedzialność, kwestia tylko jak dużą.
Jednak wszystko wskazuje na to, że przed wojną dążył do sojuszu z Polską i z tego można wywnioskować, że wybuch wojny pomiędzy Polską, a Niemcami oraz wynikające z tego zbrodnie Niemców na Polakach były wbrew jego woli, ponieważ on nie chciał wojny z Polską z przyczyn strategicznych, po prostu coś nie wypaliło.
O ile podczas okupacji bycie anty-hitlerowskim, lub po prostu stawianie oporu kiedy było trzeba (w celu obrony mojej rodziny, rodaków) byłoby moim obowiązkiem to nic mnie dzisiaj nie zobowiązuje jako polskiego patriotę i nacjonalistę do stania na pozycjach anty-hitlerowskich, chociaż dla „dobrego smaku” nie powinienem być piewcą Hitlera, raczej mieć stosunek wyważony. Inaczej mówiąc zamiast bezmyślnie powtarzać mantrę „anty-nazizmu” służącą dzisiaj wszystkim, tylko nie białym (czyli naszym) narodom powinienem dokonać refleksji historycznych nad okolicznościami wydarzeń z tamtych lat, podchodzić do tego tematu nie emocjonalnie, a zgodnie ze stanem faktycznym. Przykładowo nie palić Mein Kampf „bo Hitler to napisał, bo hitlerowcy popełniali zbrodnie”, bo Mein Kampf to nie książka inspirująca do zbrodni tylko „mówiąca jak jest” mówiąc językiem Maxa Kolonko i można tę książkę odnieść do każdego kraju, czyli niezależnie od narodowości można się nią inspirować (pomijam to, że Mein Kampf nie była Biblią narodowych socjalistów i ogółem jej rolę się przecenia). Śmieszy mnie to gdy jakieś książki porownuje się do Mein Kampf by je zdyskredytować, tak robi prawak Geert Wilders porównując Koran do Mein Kampf, tak robi antysemicka szuria w stylu Bubla, czy strony stop syjonizmowi porównująca żydowskie szowinistyczne książki takie jak Talmud, czy Tanya do Mein Kampf. Między nimi jest duża róznica, bo Mein Kampf nie epatuje szowinizmem, a o Żydach jak jest w niej napisane to jest wspomniany szkodliwy wpływ Żydów na społeczeństwo niemieckie, czyli Hitler pisał zgodnie z rzeczywistością. W Talmudzie Goje są opisani jako „bydło, niewolnicy” i w takim kontekście są oceniani Goje, czego nie ma w Mein Kampf. Różnica jest ogromna na korzyść tej drugiej książki.
I w zasadzie można tak podchodzić do tego tematu w innych obszarach, przykładowo w stosunku narodowych socjalistów do Słowian, bo w pierdy o rasizmie niemieckich NSów wobec Słowian raczej nikt z nas nie uwierzy dysponując tyloma źródłami i faktami historycznymi.
Oczywiście w dzisiejszej perspektywie Hitler w kwestiach współpracy między narodami, zwłaszcza białymi nie przystawałby do normy, w tamtych czasach co prawda w stosunkach z Polakami do 1939 roku oraz w stosunkach z innymi narodami w czasie wojny przedstawiał dość nowoczesne stanowisko, to jednak dzisiaj nie spełniałby norm etnopluralizmu, przykładowo nie wyobrażam sobie by współcześnie którekolwiek państwo nacjonalistyczne atakując jakiś kraj dokonałoby aneksji terytorium atakowanego kraju prowadząc przesiedlenia i terror. Raczej widzę to tak, że państwo rządzone przez białych nacjonalistów, hipotetycznie przykładowo Polska pokonując inny biały kraj (weźmy na to słabą Litwę) nie robi tego dla swoich szowinistycznych zachcianek, tylko po to, by na Litwie osadzić białych nacjonalistów po to, by nacjonalistyczna Litwa stała się sojusznikiem nacjonalistycznej Polski. Niestety, ale Niemcy po inwazji na Polskę nie prowadzili polityki w taki sposób nawet jeśli próbowali znaleźć wśród Polaków sojuszników.

Antyhitleryzm to choroba psychiczna. Antyhitleryzm = nienawiść do narodowosocjalistycznych („nazistowskich”) Niemiec. Czyli nienawiść do narodu niemieckiego (czyli innego białego narodu, czyli zero poczucia solidaryzmu rasowego). Czyli nienawiść do NS („nazizmu”) czyli ideologii rasowego preserwacjonizmu bo tego się sprowadza NS („nazizm”). Czyli choroba psychiczna, bo kto nie chce przetrwania swej rasy jest chory psychicznie i powinien się leczyć.