Odniosę się jeszcze do endecji – przed II wojną światową również byli demoliberalni, ale współczesna endecja ze swoimi postulatami w dzisiejszych warunkach jest jeszcze bardziej szkodliwa i dla Polski i dla polskiego nacjonalizmu, który jest przez nią degenerowany i sprowadzany do wentylatora systemu demoliberalnego

Podpisuję się pod tym komentarzem, dzisiejsza endecja widać co ze sobą reprezentuje, była i jest propagatorem demoliberalizmu (liberalizm gospodarczy, liberalny parlamentaryzm – który tworzy sejmokrację, dobry parlamentaryzm nie tworzy podziałów politycznych w narodzie, nie upartyjnia, tylko reprezentuje organiczny charakter narodu, czyli w parlamencie są przedstawiciele rożnych profesji/zawodów/grup społecznych i przedstawiciele regionów), jedynie w ruchu endeckim wartościowy był obóz młodych, czyli ówczesna Młodzież Wszechpolska + Obóz Wielkiej Polski popierane przez legendarnego Romana Dmowskiego, z których wykrystalizował się narodowy radykalizm. Ogółem jeśli chodzi o moje sympatie wobec obozów politycznych w II RP rozkładają się następująco:
rewolucyjni nacjonaliści (wszystkie ruchy narodowo-radykalne, ugrupowania polskich narodowych socjalistów i neopogańscy nacjonaliści, czyli głównie Zadruga wraz ze środowiskiem Stanisława Szukalskiego) > szeroko pojęty ruch ludowy > sanacja wraz z patriotyczną lewicą PPS > endecja (poza ruchem młodych i Romanem Dmowskim, którzy są na początku tej listy)
Reszta obozów politycznych ro albo wrogie albo mnie nie interesują. Nie mam też pewności, czy lepsza jest dla mnie sanacja, czy ludowcy. Pierwsi bardziej pasują do ideału faszyzmu (pomimo tego, że oni się od tego odcinali) i ogólnie byli bardziej idealistami, drudzy byli bardziej prospołeczni i mają zasługę w uświadomieniu narodowym warstw chłopskich/wiejskich