Przy czym należy pamiętać, że autor ChataGPT jest amerykańskim Żydem z Saint Luis. Celowo stworzył go w ten sposób, aby kłamał.

Maszyny potrafią już dokładnie kopiować ludzki głos, twarz i udają, że potrafią prowadzić sensowną rozmowę. Wywołuje to skrajne reakcję, od paniki do zachwytu. Weźmy na przykład Chat GPT, jedną z najpopularniejszych sieci neuronowych. Jakie niebezpieczeństwa niesie ze sobą ten program?

Fani tej technologii polecają używać programu do pisania i redagowania tekstów – można „tworzyć” artykuły, referaty, teksty itd. nie marnując cennego czasu na rozważanie i pisanie. Natychmiast pojawia się problem – praktyka pisania tekstów porządkuje myślenie, czyni je bardziej konsekwentnym i głębokim. Ważna jest też jakość tekstów, którymi jest karmiony umysł ludzki. Jakość tekstu nie ogranicza się do poprawności językowej, ważne jest też podejście do opisywanego zjawiska i szerokość horyzontów umysłowych. Chat GPT produkuje parodie sensownych tekstów i ich czytelnik przyzwyczaja się do patrzenia na świat przez pryzmat martwego języka bota czatowego. Konsument tych tekstów zaczyna myśleć w sposób nie-ludzki.

Chatu GPT można używać jako alternatywy do wyszukiwarek – zamiast przedzierania się przez linki dostaje gotową odpowiedź. Niestety, bot czatowy nie jest w stanie zrozumieć sensu zadawanych pytań, a więc odpowiedzi często nie będą poprawne. Chat musi udzielić jakiejkolwiek odpowiedzi. Człowiek, nieznający się na rzeczy, będzie skłonny uznać odpowiedzi chatu za prawdziwe, przecież to sieć neuronowa, sztuczna inteligencja! Gawiedź jest skłonna wierzyć w możliwości maszyn. Poza otwarcie niepoprawnymi odpowiedziami jest problem z odpowiedziami ideologicznie zmotywowanymi. Nie jest to przypuszczenie, lecz fakt dokonany – twórcy tych maszyn specjalnie programują je w taki sposób, by ich odpowiedzi były zgodne z aktualnie obowiązującą liberalną ortodoksją. Chat GPT i inne takie programy już w tej chwili są narzędziami propagandy.

Kolejną funkcją chat botów jest prowadzenie rozmowy z użytkownikiem. W tym miejscu należy sobie wyobrazić, że się jest piwniczakiem bez przyjaciół, a na wyciągnięcie ręki jest dostępny rozmówca, zdolny prowadzić konwersację na dowolny temat (cytując przy tym Platona i de Maistre’a). Czy w tym może się kryć jakiś problem? Jasne, że tak. Wciągnięcie ludzi do niekończących się bezsensownych konwersacji służy utrzymaniu ich w stanie „online”. Już teraz marnuje się dużo czasu na media społecznościowe, a wraz z pojawieniem się całodobowych, dostosowujących się do interlokutora, rozmówców, człowiek w ogóle nie będzie chciał opuszczać ten przytulny kąt dekadencji. Osoby samotne nie będą zainteresowane nawiązaniem prawdziwych relacji międzyludzkich – po co się wysilać i szukać kogoś, z kim można porozmawiać, skoro istnieje bot, i jest o wiele łatwiejszy w obsłudze, niż żywy człowiek z krwi i kości.

Niebezpieczeństwo polega również na możliwości falsyfikacji rzeczywistości za pomocą technologii. Boty czatowe są w stanie nie tylko prowadzić konwersację, ale też udawać styl mówienia konkretnych osób. Jeżeli dodać do tego technologię deepfake i imitacji głosu, to ma się doskonałe narzędzie do dezinformacji. Celem takich zabiegów będą nie tylko osoby znane, ale też zwykli ludzie, bo dostępność takich technologii obecnie tylko wzrasta. Czy da się zabezpieczyć przed taką kradzieżą tożsamości? Jedyną drogą jest ucieczka pod skrzydła państwa lub korporacji. Nie ma fundamentalnej różnicy między tymi dwoma podmiotami, droga i tak wiedzie do technologicznej dystopii. Wraz z rozwojem technologii w naszym świecie pojawią się rzeczywiste NPC-y i golemy: nie będą myśleć w sposób ludzki, nie będą posiadać umysłu ludzkiego, nie będą posiadać duszy, ale odróżnienie ich od prawdziwych ludzi będzie skrajnie problematyczne. Tutaj należy się zastanowić, kogo uważa się za człowieka. W dodatku, siły rozkładu będą miały kolejny podmiot do „wyzwalania” – będą walczyć przeciwko dyskryminacji robotów pod hasłem „robot to żywa istota, nie technologia”.