Swoją drogą akurat trafiłem na tekst Waffen für Alle znanego zespołu Landser, który choć popełnił wobec Polaków faux pas pewnym niesławnym utworem to przedstawił ciekawe spostrzeżenie na temat dostępu do broni: „Oder du stehst ganz plötzlich auf den Todeslisten.
Irgendwelcher verrückter linker Terroristen.
Glaubst du, dir hilft ein Polizist? So ein blasser grüner Knabe.
Da fühl ich mich viel wohler wenn ich meine Pumpgun habe.”
Gdyby Niemcy mieli swobodniejszy dostęp do broni to nie zginęłoby tyle Niemców z rąk różnej maści skrajnie lewicowych, anarchistycznych, jak i komunistycznych idiotów (do których zaliczała się również Frakcja Czerwonej Armii)… bo po prostu pierwszy lepszy Helmut by ich odstrzelił i byłoby po zabawie :<)

„Znam takich obiboków dorabiających sobie filozofię do nieróbstwa.”
„Fajnie sobie dorabiać ideologię do lenistwa grupy jakichś wykolejeńców. Praca JEST koniecznością dla człowieka.”

Fajnie jest sobie dorabiać ideologię do pracoholizmu na którym żerują inni. Polacy są jednym z najciężej pracujących narodów – co wcale się nie przekłada na pozycję ekonomiczną Polski. Zwyczajnie w świecie większość firm jest własnością obcego kapitału i ciężko pracując wcale nie przykładasz się do budowy potęgi Polski.

Kiedyś kult pracy był głoszony przez komunistów teraz jego pozostałości w Polsce dobrze służą obcemu kapitałowi

Praca jest koniecznością tylko w sensie ekonomicznym.

Nie znam wielu „zdegenerowanych bumelantów” poznałem za to wielu „pracusiów” – ludzi których jedynym tematem rozmów i sensem życia jest praca. „Co było w pracy, ile zarabiasz, co kazał szef, co powiedział klient plus ploteczki o tym co robią inni pracownicy”. Po za tym u tych ludzi zero innych zainteresowań, żadnej książki, żadnego sportu itd. Żeby jeszcze byli to pracownicy korpo robiący karierę mógłbym to zrozumieć. Ale mówię o pracownikach kuchni, i sprzedawcach w żabkach. Degeneracja intelektualna spowodowana mechaniczną ogłupiającą pracą i piciem piwka bo trzeba te nerwy z pracy jakoś odreagować.

No cóż Evola powiedziałby pewnie że zawsze taka niska kasta siudrów czy pariasów dla których sensem życia jest praca istniała…

Większe znaczenie ma napisanie jednego artykułu, przetłumaczenie tekstu, zrobienie grafiki itd – jednym słowem TWÓRCZOŚĆ – niż tygodnie w ogłupiającej pracy.

Żeby było jasne – ja nie chwalę lenistwa. Praca może być ciekawa. Każdy mężczyzna powienien mieć wyuczony zawód fizyczny i być w stanie na siebie zarobić.

Ale równie dobrze, jeżeli jesteś nacjonalistą i nie musisz pracować bo np.:
– masz stypendium na studiach
– masz mieszkania i żyjesz z wynajmu
– masz rentę socjalną
– czy cokolwiek innego
To olej „pracę” w zagranicznych firmach albo dla „naszych januszy i nie wstydź się tego

Fajnie sobie dorabiać ideologię do lenistwa grupy jakichś wykolejeńców. Praca JEST koniecznością dla człowieka. To jaka to praca to już ma mniejsze znaczenie, są tacy, którzy nie mogą ciężko pracować fizycznie ze względu np na niepełnosprawność lub inne dolegliwości fizyczne. Ale brak pracy degeneruje psychicznie człowieka i rozumiem to doskonale z doświadczenia ludzi, których znam. Zresztą to jest takie głupie myślenie, podając przykład nie pójdę do pracy do pakowania paczek, bo to nie jest zajęcie ambitne dla mnie (choć w tej chwili nie mam innych opcji). To jest myślenie dziecka i do takiego myślenia przyzwyczajeni są bananowcy z liberalnych społeczeństw Zachodu. Oni nigdy nie przyniosą żadnej alternatywy dla Zachodu, bo jak nie potrafią zrobić tak podstawowej rzeczy, jak zacisnąć zęby i iść do pracy, której się nie lubi, choć trzeba do niej iść to nie będą oni nadawali się do żadnego wyższego celu. Ani do założenia pełnej rodziny (małżeństwo z dziećmi, to jest pełna rodzina, nie są nią bezdzietne pary) ani do dobrego rządzenia. Jeśli powszechna będzie postawa słabych psychicznie, którzy boją się iść do pracy i zamiast tego wolą pasożytować, bo cytując klasyka „w tym kraju nie ma pracy dla ludzi z moim wykształceniem” to tym bardziej nie będzie powszechnego nawyku do stawienia się np do wojska, żeby bronić swojego kraju w razie wojny. To kwintesencja liberalizmu.

Co do dyskusji o „pracy”

Cytat z Emila Ciorana:
„Praca ze wszystkich sił tylko po to by pracować, znajdowanie radości w wysiłku przynoszącym zupełnie nieistotne dokonania, przekonanie iż samorealizować się jedynie w uprzedmiotowionej nieprzerwanej pracy – wszystko to budzi sprzeciw, jest niezrozumiałe. Wytężona, nieustanna praca otępia, spłaszcza, niszczy osobowość. Przesuwa ona centrum troski i zainteresowania ze strefy podmiotowej w przedmiotową strefę rzeczy, na płaszczyznę mdłej obiektywności. Wówczas człowiek przestaje się interesować swoim osobistym przeznaczeniem, swoją wewnętrzną edukacją, podsycaniem tlącego się w nim światła osobowości”
-Emil Cioran

Nie obchodzi mnie ten artykuł. Sprawa jest jasna: kto nie pracuje ten nie je. Znam takich obiboków dorabiających sobie filozofię do nieróbstwa.

@Hmm

Polecam ci ten artykuł:
counter-currents.com/2019/05/work-stinks/

Ogólnie to twój ostatni komentarz potwierdza moje spostrzeżenia. Grupa Baader-Meinhof w dużej mierze bazowała na typach, które lubiały dużo czytać, ale robić im się za bardzo nie chciało. To cecha wielu ludzi z dziwnymi poglądami i odklejonymi filozofiami. Niezbyt ma to dobry wpływ na psychikę.

„Praca jest wartością w państwie o ustroju takim jak Dżucze w Korei gdzie twoja praca realnie przyczynia się do zwiększenia siły państwa narodowego”
To się tam przeprowadź 😀

To była grupa politycznych żołnierzy – zawodowych rewolucjonistów. O tym jak byli groźni dla Systemu świadczy to że postawiono na nogi wszystkie służby RFN by ich złapać (obławy, łapanki, przeszukania).

Jaki sens ma mówienie o „niebieskich ptakach, bumelantach itd.”? To żaden grzech że komuś nie chce się pracować na warunkach oferowanych przez kapitalizm. Praca jest wartością w państwie o ustroju takim jak Dżucze w Korei gdzie twoja praca realnie przyczynia się do zwiększenia siły państwa narodowego. W kapitalizmu praca to tylko smutny obowiązek a dla kapitalisty nowa limuzyna jacht albo zagraniczne wakacje. Więc jak ktoś wybiera życie bumelanta bądź bandyty to plus dla niego.

To ludzie mają służyć Idei nie na odwrót. Na tym polega polityczny platonizm.

Zresztą: ja jestem tradycjonalistą więc uznaję naturalną nierówność ludzi. Nierówność w takim rozumieniu że o ile dla przeciętnej społecznej (większości) liczy się dobrobyt materialny i niskie przyjemności, o tyle dla nielicznych wyższych duchowo jednostek liczą się właśnie Idee a przyjemność sprawia walka o urzeczywistnienie swoich ideałów.

Patrzysz na ten temat z perspektywy narodowo-bolszewickiej. To nie są moje klimaty, dla mnie zresztą te klimaty to są bzdury.