Inną kwestią jest to, że walki piłsudczyków z obozem narodowym (zwłaszcza z endecją) nie dotyczyły stricte sporów ideowych tylko związane były z klasycznymi sporami frakcyjno-personalnymi.

Nacjonaliści w Berezie to jedna strona monety. Zapominasz o tym, że drugą stroną monety były próby współpracy z sanacją zarówno ze strony ONR ABC, jak i RNR Falangi. O OZNie nawet nie wspomnę.

pomódl się o zdrowie , bo na rozum to już szansy nie masz .Tu nawet nie można polemizować.Z głupotą się nie dyskutuje.

Ale Nowaczyński Piłsudskiego nie lubił.

Nie widzę sensowności gadania o rewizjonizmie. Nie wykorzystujemy po komunie przecież nawet w połowie potencjału, który mamy na ziemiach, należących już do nas z powodu odrzucenia interwencjonizmu gospodarczego, który dawał sobie radę w czasach PRL. Nie stosujmy podwójnych standardów wobec NPD, Swobody, BFN i Młodej Litwy oraz Związku Narodowców.
Jak już, to mieliśmy brać od Gorbaczowa w 1988 roku Kaliningrad i się nie certolić z czymkolwiek więcej. Coś tam proponował. Głupio wyglądalibyśmy z samą Wileńszczyzną, tak, jakby do Polski piastowskiej dołożyć peryskop. Z Królewcem – inna sprawa, miła i sympatyczna mniejszość słowiańska, dająca się zasymilować podobieństwo gospodarcze i historyczne. Ale już trudno Lwów? Grodno? Granice polskie i niemieckie na wschodzie pierdyliard wariantów. Niech one już zostaną. Szkoda dalszych destabilizacji w Europie Środkowej. Budujmy lepiej Polskę na Ziemiach Odzyskanych.

Co i tak nie znaczy, że mamy niszczyć państwo pod wodzą Baćki. Niech sobie jest i stawia z sukcesem czoła UE, NATO i Rosji na korzyść interesów narodowych Białorusi. Szkoda by go było usuwać, bo daje sobie radę.

„dzisiaj polityka się nieco zmieniła i biorąc Ukrainie i Białorusi ich ziemie, osłabialibyśmy te państwa wobec Rosji” – branie Ukrainy, Białorusi i innych państw stojących między nami a Rosją pod jedną miarę jest niewłaściwe. Ukraina musi istnieć jako bufor oddzielający nas od Rosji, a najlepiej silne i samodzielne państwo, o ile polskość na jej zachodnich ziemiach będzie uszanowana i kultywowana, a ostrze „neobanderyzmu” skierowane przeciw Rosji – jestem za. Natomiast Białoruś, no cóż… trudno mówić o białoruskiej tożsamości narodowej. Były próby powołania jej do życia, dużą rolę odgrywali tu Niemcy podczas wojny i faszystowskie ugrupowania białoruskie. Właśnie z tego tytułu Sowieci to później skasowali. Dzisiaj mamy tam coś w rodzaju etnicznej grupy postsowieckiej. Na Białorusi i Litwie żyją zwarte skupiska Polaków w przeciwieństwie do Ukrainy. Osobiście mam gdzieś Litwinów, ten chory na post-ponarowską nienawiść do nas lud bałtycki. I nie widzę powodu niemówienia o konieczności rewizji naszej granicy na tym odcinku – Litwa nigdy nie była i nie będzie samodzielna, a sztucznie rozdęta naszym kosztem zwiększa polsko-rosyjski dylemat bezpieczeństwa na naszą niekorzyść. Litwa może istnieć tylko jako państwo satelickie jednej bądź drugiej strony. Preferuję ją jako satelitę Polski.

Korfanty nie dożył nawet wojny, więc trudno oceniać. Pisałem o nienawiści wrogich Polsce agitatorów wobec piłsudczyków, więc to dwa odrębne tematy.