1. Mógłbym tu powiedzieć trochę złych słów o samorządach zawodowych. Powstało tutaj coś w rodzaju „instynktu samoobronnego”. Każdy bierze do siebie. Lepiej

Tendencja całkiem uprawniona i pozytywna, jak stwierdzają w szeregu encyklikach społecznych papieże naszego wieku. Po drugie, ruchy pokojowe zrodzone z poczucia zagrożenia ludzkości, dążące do decentralizacji i większej kontroli społecznej rządów.

2. Zgoda.

„Po trzecie, sukcesy neoliberalizmu czy konserwatyzmu rewidującego zakres ingerencji państwa w sprawy społeczne. Po czwarte, ruch ekologiczny programowo zmierzający do regionalizacji i samorządności.”

3. Nie. To jest oderwane od rzeczywistości. W Polsce ugrupowania ekologiczne i ich tworzenie się przypada na drugą część lat 90., zaś masoneria, zainteresowana osłabieniem świadomości narodowej, od 1996 roku, jak nie wcześniej, domagała się utworzenia „Unii Europejskiej Regionów.” Ugrupowania regionalistyczne, takie jak RAŚ, zasadniczo pasożytują na liberalnej transformacji gospodarczej po 1989 roku, pokazując, że niby my – Polacy – nie umiemy rządzić Polską, co jest totalną bzdurą, biorąc pod uwagę dużą ilość polskich interwencjonistów ekonomicznych pokroju Kwiatkowskiego czy Bobrowskiego.

Po piąte wreszcie, dynamiczny rozwój informatyki i komputeryzacja, już dzisiaj stwarzające warunki wprowadzenia zmian w krajach rozwiniętych, oddziaływujące rewolucyjnie na świadomość i struktury społeczne.

4. No i mamy atomizację, a z drugiej strony skrzykiwanie się na manifestacje „przez fejsbuka”. Ludzkość zyskała niepotrzebnego mu pośrednika.