Endokomunistyczny, powierzchowny bełkot…
Przede wszystkim to, co się nazywa „anarchistami” popiera antynarodowe trendy, takie jak degeneracja moralna, walka z patriotyzmem, serwilizm, wymianę etniczną populacji. Tworzenie sojuszy z byle kim, o ile jest „radykałem politycznym” jest bez sensu. Napisałeś „neonaziści organizują polowanie na zdrajców białej rasy (sic)”, tylko że sednem niesprawiedliwości systemu jest antynarodowa i szerzej – antybiała postawa polityczna. Kwestie ochrony społecznej to tylko jeden z priorytetów, nacjonaliści mają ich więcej, dlatego nie widzę powodów, by „mający krzyżyk w kółeczku (+)” mieli porzucić sprzeciw wobec „mających A w kółeczku (A)”, bo poza kwestiami społecznymi (dokładnie sprawiedliwości społecznej), które w dużej mierze łączą jednych z drugimi jeszcze występuje coś takiego jak metafizyka, w której nacjonaliści i antifa są na przeciwległych biegunach. Sojusz polityczny to współcześni nacjonaliści gdyby żyli wtedy mogli stworzyć z XIX wiecznymi anarchistami walczącymi tylko o sprawiedliwość społeczną (chociaż przeciw państwu), a nie o multikulti, prawa pedałów i innych zboczeńców, rozpasanie obyczajowe, aborcję i kosmopolityzm.
Po prostu ugrupowania o kompletnej ideologii mogą tworzyć sojusze tylko z ugrupowaniami o podobnych kompletnych ideologiach, a nie przeciwstawnych.
Poza tym takie postawienie sprawy, że liczy się tylko to, by do gara coś włożyć i nic więcej się nie liczy śmierdzi mi materializmem.
Bunt dla buntu jest bez sensu, sensowny bunt jest wtedy, gdy ma się swoją wizję państwa i społeczeństwa, a „taktyczne sojusze” przeciw systemowi prowadzą do rozmydlenia tego, o co się walczy.