Baskijski nacjonalizm rzeczywiście jest zdominowany przez lewicowo-liberalne ugrupowania, ale nie jest tak, że nie istnieją żadne ugrupowania rzeczywiście nacjonalistyczne. Do niedawna działał pan-iberyjski, narodowo-socjalistyczny i regionalistyczny ruch Movimento Resistencia Ariana (Aryjski Ruch Oporu) posiadający baskijską filię (oprócz sekcji baskijskiej istniały też sekcje: katalońska, kastylijska i galisyjska, ta ostatnia dzieliła się na pomniejsze regionalne sekcje, m. in. asturyjską i gallaecia bracarense). Poza tym istnieją (lub istniały) baskijskie zespoły RAC: Gipuzkoa 88 i Odolaren Mendekua. Przed wojną mainstreamowa Nacjonalistyczna Partia Basków też była ideowo w porządku

Co w tym takiego trudnego? Na Korsyce żyją Włosi, ta wyspa od 1945 roku znajduje się pod jawną okupacją Francji, która zwyczajnie łupi Korsykę, prowadząc gospodarkę rabunkową. Baskowie to bardziej złożona kwestia – ich nacjonalizm jest w pełni uzasadniony odrębnością etniczną, z drugiej strony został zawłaszczony przez nieciekawą, marksistowską bojówkę o niejasnych korzeniach.

No i co z tego że są narodem? Ich separatyzm jest szkodliwy z punktu widzenia sytuacji w Europie. Tak samo w Szkocji – nauczymy się myśleć w kategoriach interesu narodowego, a nie marzycielstwa. Jak ktoś chce bić się za wolny kraj Basków, Szkocję, Donbas – kupić bilet i jazda. My myślmy o Śląsku i przede wszystkim długofalowo.

Baskowie nie zostali wymyśleni przez CIA czy kogokolwiek ad hoc, nie o to tu chodzi. Nikt nie zaprzecza, że taki etnos istnieje i czy ma jakieś swoje aspiracje.

Tylko chodzi o to, że kolejna grupa etniczna jest wykorzystywana do siania zamętu. Niestety to już świetnie sprawdzony mechanizm „dziel i rządź”, zewnętrzni gracze nastawiają przeciwko sobie ludzi i oni cierpią, a zyski dla tamtych… Czysta „bałkanizacja”.