Moje zdanie jest takie, że jeśli ktoś pomimo, że wychował się za granicą, ale umie mówić po polsku i co najważniejsze zaśpiewać „Mazurka…” może grać. Taki Matuszczyk, od początku deklarował, że chce grać dla nas i gra. Sprawa Obraniaka wydaje się inna, ale weźmy pod uwagę fakt, że po mieczu ma polską krew. Nie będę porównywał tego do zesłańców, bo to by mogło ich obrazić. Każdy przypadek trzeba osobno rozpatrzyć, tylko jednego jestem pewny, nie powinno się dawać grać naturalizowanym obcokrajowcom typu Roger, Arboleda, Olisadebe. Piłkarz musi mieć z Polską coś więcej wspólnego niż żona, dziecko czy pies (jak trafnie ujął Michniewicz).

A co sądzicie o sprawie Ivo Pękalskiego? Jego rodzice(obaj Polacy) „za komuny” wyjechali do Szwecji, on tam się urodził i wychował. Na razie nie zdecydował oficjalnie gdzie chce grać, ale mówi się, że dla Polski.