Mateusz Liwski: Nasz cel – Organizacja Polityczna Narodu

Zrozumiałe jest, że tylko tak i ustrój państwa zapewnić może Narodowi nim rządzącemu urzeczywistnienie Jego zadań dziejowych, który w doskonały sposób doprowadzi do zjednoczenia Narodu z państwem. Żaden z dotychczasowych ustrojów tego zasadniczego postulatu nie urzeczywistniał. Oba typowe dla ubiegłej epoki ustroje: liberalny i policyjny doprowadziły do karykaturalnego przeciwstawienia jednostki państwu i skutkiem tego wykopały nie do zasypania przepaść pomiędzy Narodem a państwem. W obu ustrojach państwo stało obok istotnych dążeń dziejowych Narodu, przez co znalazło się całkowicie poza świadomością członków Narodu, nie będąc żadnymi istotnymi węzłami związane z ich psychiką. Doprowadziły do tego: w ustroju liberalnym – sprowadzenie państwa do roli „stróża nocnego” i nieodpowiedzialne przed nikim rządy tajnych organizacji, a w ustroju policyjnym — nieliczenie się kliki rządzące j z istotnymi interesami Narodu, oraz policjant i sekwestrator , jako symbole państwa w oczach obywatela.

Oczywistym jest, że w tych warunkach realizacja dążeń dziejowych Narodu pozostawiona został a przypadkowi i że zatraciło się całkowicie pojęcie o właściwej roli państwa. Ten stan rzeczy spowodował, że możliwym się stało przeciwstawianie przez różne kierunki polityczne pań s twa—Na rodowi, lub na odwrót i wygrywanie jednego pojęcia przeciw drugiemu. Usunięte to być może jedynie przez nadanie państwu takiego ustroju, który by stapiał w jedno Naród i państwo przez jak najściślejsze związanie zorganizowanego Narodu z organizacją państwową i wciągnięcie wszystkich twórczych sił Narodu do rządów państwem. Ten postulat urzeczywistniony zostanie przez oparcie państwa na jednej Organizacji Narodu. Kierownik tej Organizacji będzie jednocześnie kierownikiem państwa. Organizacja Polityczna Narodu nie byłaby zdolna do spełnienia swoich najdonioślejszych zadań, gdyby jej podstawy organizacyjne nie były oparte na wyżej wymienionych czterech cechach, posiadających istotne znaczenie.

Organizacja Polityczna Narodu może być w państwie tylko jedna, gdyż to dopiero zapewnić może całkowitą jednolitość nie tylko polityki państwowej, ale, co jest najważniejsze, jedność psychiczną wszystkich Polaków. Państwo współczesne posiada zadania nie tylko regulowania stosunków pomiędzy swymi obywatelami, ale przede wszystkim ich wychowania. Wychowania nie tylko młodych pokoleń, ale i każdego człowieka przez cały okres jego życia. Wychowanie to odbywa się przez oparcie całego życia indywidualnego i zbiorowego na prawdach bezwzględnych. Państwo powołane jest do realizacji prawd bezwzględnych i do prowadzenia człowieka ku jego celowi ostatecznemu. Dlatego państwo musi być oparte na jednej tylko Organizacji Politycznej Narodu, która będzie ten jeden, zasadniczy cel urzeczywistniać. Powszechność Organizacji Politycznej Narodu wyrażać się będzie w umożliwieniu dostępu do niej wszystkim Polakom. Żaden Członek Narodu nie może być odsunięty od prawa wpływania na losy Narodu i od ponoszenia związanych z tym obowiązków. Wprost przeciwnie! Musi być uczynione wszystko, by każdy Polak uświadomił sobie, że nie może stać z dala od twórczości  narodowej i wyciągnął stąd praktyczne konsekwencje. Zasada ta jednak musi być uzupełniona następną tj. dobrowolnością. Dopiero wtedy praca dla Narodu w Organizacji Politycznej Narodu będzie miała swoje najgłębsze moralne uzasadnienie. Nie będzie odwalaniem biurokratycznych kawałków lub „zbiorowym entuzjazmem” dla zysku, ale prawdziwą twórczością na najdrobniejszym nawet odcinku.

Mateusz Liwski

Pismo Narodowo-Radykalne „Falanga”, 1937. Oprac. i uwspółcześnienie pisowni – WT.

FalangaNOPNR1111111

 

Podoba Ci się nasza inicjatywa?
Wesprzyj portal finansowo! Nie musisz wypełniać blankietów i chodzić na pocztę! Wszystko zrobisz w ciągu 3 minut ze swoje internetowego konta bankowego. Przeczytaj nasz apel i zobacz dlaczego potrzebujemy Twojego wsparcia: APEL O WSPARCIE PORTALU.

Siepomaga.pl: wolontariat, pomoc dzieciom, potrzebującym, zwierzętom
Tagi: , , , ,

Podobne wpisy:

  • 22 marca 2015 -- Bogdan Byrzykowski: Demokracja czy totalizm?
    W numerze 13/17, datowanym 1 sierpnia/15 września 1987 roku, londyńskiej "Myśli Polskiej", pisma wydawanego przez Stronnictwo Narodowe na Emigracji, ukazały się trzy interesujące m...
  • 17 stycznia 2015 -- Bogdan Byrzykowski: Państwo, naród, nacjonalizm
    Przełomowym momentem w dziejach ludzkości było powstanie państw. Od chwili owej koło cywilizacyjnego rozwoju człowieka doznało zawrotnego przyspieszenia. Państwo, jako tak oczywist...
  • 19 maja 2017 -- Jan Grabowski: Rys historyczny Zasad Programu Narodowo-Radykalnego
    Zasady Programu Narodowo-Radykalnego" nie są ani kompilacją, ani często umysłową dedukcją. Nie powstały w ciągu tygodni, czy nawet miesięcy pod wpływem potrzeb chwili. Są one synte...
  • 11 kwietnia 2017 -- Mateusz Liwski: Narodowo-radykalny program przebudowy
    Stoimy w chwili obecnej na przełomie dwóch epok. Wali się w gruzy świat kapitalistyczny i cały ustrój wyzysku. Kończy się okres, w którym pod pokrywką parlamentaryzmu i demokracji,...
  • 29 października 2016 -- Mateusz Liwski: Nasz cel to Wielka Polska Katolicka
    Wywiązała się ostatnio w prasie codziennej obszerna dyskusja na temat stosunku katolicyzmu do idei narodowej. Zabierali głos różni: powołani i niepowołani. Wypowiadali się ludzie w...