Wojciech Wasiutyński: Bluff XX wieku. Nacjonalizm wobec nazizmu

„Kiedy Ahura Mazda mówi do Zarathustry: Raz tylko w roku widzi się zachód i wschód gwiazd i księżyca i słońca; mieszkańcy zaś za jeden dzień uważają, co jest rokiem – to jest to odległe wspomnienie nordyckiej ojczyzny perskiego boga światła, bowiem tylko w krajach podbiegunowych trwały dzień i noc po sześć miesięcy, czyli cały rok jest tam jednym dniem i jedną nocą”.

Oto jeden z najbardziej typowych przykładów rozumowania Alfreda Rosenberga. Daje on całe mnóstwo podobnych: w starożytnym Egipcie były łodzie z łabędzimi szyjami – Egipcjanie musieli pochodzić od Normanów; wśród Berberów w okolicy Konstantyny jest 10 procent blondynów – Berberowie pochodzą od Wandalów; wynalazca fenickiego okrętu Tsakkaraj miał niebieskie oczy – Germanie założyli Fenicję; „Legendarna, owiana mitem królowa Nikotris we wszystkich opowieściach występuje jako blondynka”; „Amoryci założyli Jerozolimę, tworzyli oni w późniejszej Galilei nordycką warstwę”.

Należy dodać, że nordycy afrykańscy „stanowczo” wyszli z Atlantydy i że najczyściej przejawiała się nordyckość w indyjskim ustroju kastowym. Największą religią świata była perska religia Zaratustry. Dzieje Grecji to walka nordyków z przednio-azjatami. Rosenberg wie dokładnie, że Apollon („złotowłosy”), Pallas-Atene i Zeus byli bogami nordyckimi, a Demeter i Dionizos azjatyckimi. Bo w ogóle Noc, Ziemia, Matka i Śmierć to ideały azjatyckie, a Dzień, Słońce, Ojciec i Życie – nordyckie. (Dziwne, że na Wschodzie jakoś nigdzie właśnie nie było demokracji). Rzym to również dzieje walki duszy nordyckiej z azjatycko-śródziemnomorską; kapłaństwo jest wschodnim wymysłem. Dante był Germaninem, to „jest ustalone”, również Leonardo da Vinci, Kopernik i Macchiavelli.

A Chrystus? „Matką jego była Danaitka, a ojcem łaciński mężczyzna”. Podstawa? Tak twierdził w IV wieku kaznodzieja syryjski Efraim. Zatem Chrystus jest „nordyckim bohaterem”.

A teraz najważniejsze pytanie: co to jest rasa nordycka?

Według pojęć naukowych, antropologicznych, rasa nordycka jest to ściśle określony typ fizyczny, odmiana rasy białej. Nordycy są długogłowi, smukli, jasno pigmentowani. Największa ich ilość występuje w Skandynawii i w północnej Polsce, zdarzają się nawet wśród żydów. Czy o nich myśli Rosenberg? Niewątpliwie nie. (Sam to nawet przyznaje w przypisku, gdzie lekceważąco wyraża się o dociekaniach antropologicznych). Jego nordycy pochodzą z północy, kochają słońce, wolność i honor i są przeważnie jasnowłosi – to wszystko, cech rasowych nie da się stwierdzić i nikt nie dojdzie, czy Zaratustra lub królowa Nikotris byli typu nordyckiego, czy nie. Można co najwyżej przypuszczać, że byli rasy białej. Rosenberg wyraźnie nie myśli o rasie antropologicznej, bo jedyną cechą fizyczną, jaką uznaje, i to nie zawsze, jest kolor włosów (jakby nie było albinosów wśród ras kolorowych, a szatynów wśród nordyków).

Można by na podstawie Rosenberga sformułować pojęcie rasy nordyckiej w ten sposób, że są to ci ludzie biali, którzy kochają wolność i honor. Wchodzimy zatem w dziedzinę zupełnej dowolności. Można i należy mówić o rasach antropologicznych (fizycznych), przy czym zupełnie dotąd niezbadane jest, czy i jaka zachodzi łączność między typem rasowym a typem psychicznym. Można i należy mówić o wielkich grupach („rasach”) językowych – tu związek języka i psychiki jest niewątpliwie bliższy; język, jego pojęcie i obrazowanie mają wpływ na psychikę; natomiast związek języka i rasy fizycznej jest właściwie żaden, grupy językowe i antropologiczne zupełnie się nie pokrywają: ludzie używający niemieckiego języka należą do najrozmaitszych odmian rasy białej, nordycy mówią najrozmaitszymi językami. Można by postawić tezę, że tylko nordycy są przedstawicielami czystej rasy białej, a wszystkie inne typy wynikiem skrzyżowania z rasą czarną lub żółtą – ale i wówczas nie wynika z tego żadna wyższość psychiczna nordyków, których bardzo mało jest wśród najwybitniejszych ludzi świata (Tak, tak, panie Rosenberg: Hitler nie jest nordykiem).

Rasa psychiczna? Czy to nie jest po prostu cywilizacja? Kiedy Rosenberg pisze o walce dwóch ras w Grecji czy w Rzymie i jako symbol podaje południowo-wschodni kult byka i północną cześć dla konia, to ma sporo racji. Tylko, że nie są to dwie rasy, lecz dwie cywilizacje.

Kult byka jest oznaką prastarej cywilizacji sumero-akkadyjskiej, która od Indyj sięgała po Turkiestan, Europę i Egipt, na której gruzach wyrosła Asyria, Babilon, Egea, Hatti, Persja, Fenicja, Syria. Zasięgiem rówać się mogła cywilizacji chińskiej, a ustępowała tylko współczesnej europejskiej, trwałością przewyższała grecką, rzymską czy arabską. Jej śladem do dziś dnia są hiszpańskie corridy. Z północy zaś szła cywilizacja koczowniczych ludów, które zwiemy aryjskimi, tych ludów, które oswoiły konia i wynalazły wóz wojenny, które ustaliły monogamię (czy nie bez związku jest życie na wozie podróżnym i ustalenie rodziny ściśle wyodrębnionej z jednym mężem i jedną żoną?).

Żadna z tych dwóch cywilizacyj nie zmieniła rasowego składu ludów na południu Europy – jest on jeszcze wielokrotnie starszy – gdyż zbyt nieliczni byli zdobywcy ze wschodu i zdobywcy z północy. Zmieniły one natomiast psychikę tych ludów.

Czy aryjscy koczownicy byli blondynami? Można wątpić – mogli być równie dobrze skośnoocy i żółtolicy, i następnie wsiąknąć w tubylczą nordycką, czy inną masę, narzucając jej swój język i obyczaje. Tutaj są tylko hipotezy. Czy cywilizacja ma jakiś związek z typem antropologicznym? Ma, ale pośredni. Cywilizacja rozwija się zawsze na jakimś terytorium, ma gdzie swą kolebkę. Każde terytorium ma swój stały, prawie wcale nie zmieniający się skład rasowy, swoją stałą harmonię, stały stosunek elementów rasowych, który, raz ustalony, ma nieodpartą tendencję do wchłaniania nawet sporych fal obcych i powracania do dawnego układu elementów. Takie są prawa biologii ludzkich skupisk.

Otóż to podłoże musi zazębiać się z cywilizacją, jaka wśród niego wyrasta, musi na nią wpływać. Cywilizacja i podłoże rasowe to jeszcze nie wszystko. Przychodzi jeszcze myśl polityczna i wówczas powstaje naród, najwyższy twór społeczny.

Rosenbergowi naród nie wystarcza, bo Rosenberg chce dla imperializmu niemieckiego szerszej podstawy. Dlatego tworzy mit rasy psychicznej, której nie ma, aby móc podporządkować niemieckiemu narodowi także Skandynawów i Słowian północnych, aby przypisać mu Zaratustrę, Berberów, królową Nikotris i Dantego. To właśnie sprawia, że ideologia niemieckiego nordyzmu jest mętna i fałszywa, pseudonaukowa i antynacjonalistyczna.

Wojciech Wasiutyński

„Prosto z Mostu”, 1936, nr 52, s. 8

 bluffxxwieku

Podoba Ci się nasza inicjatywa?
Wesprzyj portal finansowo! Nie musisz wypełniać blankietów i chodzić na pocztę! Wszystko zrobisz w ciągu 3 minut ze swoje internetowego konta bankowego. Przeczytaj nasz apel i zobacz dlaczego potrzebujemy Twojego wsparcia: APEL O WSPARCIE PORTALU.



Siepomaga.pl: wolontariat, pomoc dzieciom, potrzebującym, zwierzętom
Tagi: , , , , , , , , , ,

Podobne wpisy:

  • 18 czerwca 2017 -- Jan Mosdorf: Tradycja i tradycjonalizm
    Każde pokolenie musi własnym wysiłkiem z materiałów pozostawionych przez przodków i tych, które zmieniona rzeczywistość jemu dopiero udostępniła budować na nowo swą własną syntezę,...
  • 16 marca 2015 -- Roman Dmowski: Nacjonalizm w krajach katolickich
    Jedną z najbardziej skomplikowanych i najbardziej interesujących reakcji na przewagę narodów protestanckich w świecie było zjawienie się pod koniec ubiegłego stulecia w krajach kat...
  • 25 lipca 2011 -- „Z miłości do mego narodu” – wywiad z dr Davidem Duke
    Pragniemy zaprezentować świetny wywiad, przeprowadzony miesiąc temu w Danii z byłym reprezentantem Stanu Luizjana i najbardziej znanym amerykańskim nacjonalistą, doktorem Davidem D...
  • 10 września 2017 -- Adam Gmurczyk: Kadra w ruchu narodowo-radykalnym
    Zadania zorganizowanej działalności narodowej sprowadzać powinny się zasadniczo do dwóch punktów: zdobycia siły oraz jej zastosowania. Plan to, wydawać by się mogło, dosyć prosty i...
  • 8 sierpnia 2017 -- Jan Ludwik Popławski: Narodowość – siła łącząca Polaków
    Dzisiaj bardziej niż kiedykolwiek powinniśmy pojąć dokładnie znaczenie wyrazów naród i narodowość. Otóż narodowością nazywamy właśnie siłę – spójnię wielką i niezwalczoną, a ludzi ...

Zostaw swój komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*
*